Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
De heren van de strategie nieuws
27 mei 2015 | Bertrand Weegenaar

30 april was de honderdjarige geboortedag van Bruce Henderson? Wie? Als u dat weet, is uw historisch managementkennis zeer goed. Of u werkt voor de Boston Consulting Group (BCG) waar Henderson in 1963 de oprichter van was. BCG zou uitgroeien tot de eerste gespecialiseerde strategie mondiaal opererende consultancy bedrijven.

Walter Kiechel III heeft in The Lords of Strategy (‘The Secret Intellectual History of the New Corporate World’) een mooi boek geschreven over de ontstaansgeschiedenis van strategisch denken en adviseren. Een revolutie die pas vijftig jaar geleden begon. Daarvoor bestond er niet of nauwelijks strategisch denken in bedrijven.

Henderson en zijn collega’s zouden het vak groot maken en evangeliseren met onder hun arm strategische producten als de BCG groeimatrix (die met koeien en honden), met sterkte/zwakte-analyses, en 7 S-modellen. De laatste is overigens van McKinsey, de adviesgigant die in de jaren ‘70 en ‘80 wakker werd en BCG uiteindelijk ging overvleugelen. Daar hadden ze de jonge consultant Tom Peters en zijn collega Robert Waterman voor nodig die in 1981 het boek In Search of Excellence uitgaven. Zij creëerden met dit werk het eerste grote strategieboek dat uitlegde hoe een bedrijf duurzaam succesvol kon zijn (geformuleerd met 7 S-en). Deze kennis kon door consultants geïmplementeerd worden.

De academische aansluiting op het domein strategie vond plaats in de gebouwen van de Harvard Business School. De Harvard Business Review (HBR) zou uitgroeien tot het blad waar de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van strategie werden gepubliceerd. De managementgoeroe op wiens naam de meeste en invloedrijkste publicaties zouden komen te staan, was Michael Porter. Competitive Strategy zag ook in 1981 het licht en met het hierin uitgewerkt vijf krachten model hadden wetenschappers en consultants een waardevolle techniek in handen om bedrijven te adviseren. In 1985 zette Porter de kroon op zijn werk met Competitive Advantage waarin de theorie van de value chain werd ontvouwd. Hiermee kregen consultants, en Porter zou zich al snel in hun rijen aansluiten, een geheel nieuw bedrijfskundig analyse model in handen. Niet sturen op kosten of laagste prijs maar waardecreatie werd het motto.

In de jaren erna, zowel in de afgelopen crisisjaren als de jaren na de internet bubble, werd de vraag gesteld of strategie er eigenlijk wel toe doet? Strategie consultants ontdekten de winsten van aandelen door het begeleiden van grote mergers, ze hielpen bedrijven hun ‘core competences’ (Gary Hamel en C.K. Prahalad), innovatie revoluties en blauwe oceanen ontdekken. Consultants stonden aan het begin van transformaties naar winstgevendheid en aandeelhouderswaarde van de financiële sector in het begin van deze eeuw. Het pakte niet mooi uit.

Toch is strategisch denken zeker niet in een crisis. The Lords of Strategy is een zeer mooie manier om de achtergronden en recente geschiedenis door te nemen. Harvard Business Review Press heeft al weer een boek klaar liggen om de toekomst aan te kunnen: Your Strategy needs a Strategy (‘How to Choose and Execute the Right Approach’) van de hand van drie BCG consultants, te weten Martine Reeves, Knut Haanaes, en Janmejaya Sinha. Onderwerp: zeven strategieën die een bedrijf kan kiezen om een markt te domineren. Verschijnt in juni.

Zouteloze stockfoto's nieuws
20 oktober 2014 | Pierre Spaninks

Pierre Spaninks blogt over zijn ervaringen als jurylid van het Managementboek van het Jaar. Zijn collega's kunnen en mogen het allemaal heel anders beleven. Graag zelfs, want het proces is gebaat bij een levendige discussie.

Als je maar een of twee managementboeken per maand leest, valt het niet zo op. Maar als je er hele stapels van wegwerkt - zoals ik nu doe voor de jury van het Managementboek van het Jaar - dat wordt het ineens een dingetje: de plaatjes. Vroeger bestonden ook non-fictie boeken voor minstens 95 procent uit tekst. De opeenvolging van grijze pagina's werd slechts onderbroken door een hoofdstuktitel of een tussenkopje dat een nieuwe paragraaf aankondigde. Auteurs die in hun kopij meer dan één tabel of grafiek opnamen kregen daarvoor een rekening van hun uitgever, want dat betekende kostbaar meerwerk.

Gingen Tom Peters en Robert Waterman op zoek naar plaatjes om hun boek te verlevendigen toen zij Excellente ondernemingen af hadden? Het kwam niet in hun hoofd op. Stelde Henry Mintzberg zijn uitgever voor om in Organisatiestructuren foto's op te nemen die de verschillende typen bureaucratieën ‘verbeel-de-den’? Neem je grootje in de maling. Waren die boeken daar minder spannend om? Natuurlijk niet.

Hoe anders gaat dat tegenwoordig. Auteurs en zeker hun uitgevers beseffen dat zij moeten concurreren om de aandacht van de lezer. Niet alleen met andere boeken of met andere media - nee, met alle andere leuke en/of nuttige activiteiten waar een mens zijn dag mee kan vullen. De vraag is niet: Welk boek ga ik vanmiddag lezen? maar: Ga ik niet liever naar de beelden van Lotta Blokker kijken in De Fundatie, of naar PEC Zwolle tegen Go Ahead Eagles? Dus wordt een beetje managementboek opgeleukt met kleurendruk, met tekeningen, met foto's, met een afwijkende opmaak - kortom met alles waarmee de makers maar denken de aandacht te kunnen trekken.

Vandaar dat we nu zitten met een Alert op risico waarin 18 mugshots van geïnterviewden worden afgewisseld met 11 cartoons van Len Munnik. O ja, en ook nog 13 stockfoto's, gewoon omdat het kon. En vandaar dat we nu zitten met een Happy profit waar om onnaspeurbare reden 8 sfeerbeelden aan zijn toegevoegd van bepaald unhappy kijkende tieners. To name just a few.

Persoonlijk heb ik daar dus helemaal niks mee, met al die plaatjes. Doe mij maar gewoon de goede woorden in de goede volgorde. Liefst in een klassiek lettertype en een onnadrukkelijke opmaak die mij meeneemt door het betoog. Met waar nodig een tabel, een grafiek, een stroomschema desnoods. Dat niet geïsoleerd staat en voor zichzelf moet spreken maar waarvan de informatie in de tekst terugkomt.

Ik denk dat ik vanmiddag maar naar die beeldententoonstelling ga in De Fundatie. In elk geval durf ik vandaag even geen managementboek meer open te slaan. Er zouden eens stockfoto's in kunnen staan.

Reageer via Twitter naar @PierreSpaninks met hashtag #MB2015

De managementboeken van Louis van Gaal nieuws
11 juli 2014 | Ger Post

Het was het WK van het teambelang, van collectief denken en de hele mens. Allemaal termen uit de koker van Louis van Gaal, die eindelijk zag dat de rest van de wereld beaamde wat hij al jaren riep: hij is de beste ter wereld. Wat kunnen managers van hem leren?

Na zijn gouden keeperswissel was de internationale pers niet meer te houden. Het Belgische Sporza schreef over ‘het meesterbrein’: ‘Hij heeft nu voor eeuwig en altijd bewezen dat hij misschien wel de beste trainer is die Nederland ooit gekend heeft en misschien wel een van de allerbeste ooit in de wereld.’ Van Gaal had het zelf kunnen zeggen. Sterker nog, hij zei het al twintig jaar eerder, toen hij trainer werd bij Ajax: ‘Gefeliciteerd met de beste trainer ter wereld.’

Maar waar haalt ‘Louis van Genial’, zoals het Duitse Bild hem na De Wissel noemde, zijn kennis vandaan? Dat hij graag psychologieboeken leest, dat wisten we al. Maar hij heeft ook flink wat managementboeken onder zijn gordel, zo blijkt uit een artikel in het NRC. In de krant publiceerde consultant Max Christern een minimanagementcursus over de successen van Van Gaal en hij linkte dit aan een drietal managementboeken.

1) Sluit toeval zoveel mogelijk uit
Op basis van het boek Louis van Gaal - Hoe smeed je wereldkampioenen, schrijft Christern: ‘De conclusie van de schrijvers (Jeroen Visscher en Jurgen Frumau – red.) is dat Van Gaal er alles aan doet om het toeval uit te sluiten. Zijn aanpak is kraakhelder: de instelling en het karakter van de spelers geven in topsport de doorslag en zijn beïnvloedbaar. Hij selecteert zijn spelers op die manier en biedt ze aanknopingspunten voor verbetering.’

2) Veranderen, verrassen en vertrouwen
De manier waarop Van Gaal zijn spelers op een intense manier betrok bij zijn missie en hoe hij ze vertrouwen gaf dat ze het verschil konden maken als ze zijn methode zouden volgen, raakt volgens Christern aan de theorieën uit ‘de oergids voor managers’: In Search of Excellence (Excellente ondernemingen, uit 1982) van Tom Peters en Robert Waterman. ‘Daarin onderscheiden de schrijvers vier elementen voor succes bij bedrijven: een sterke teamgeest, een perfecte uitvoering van de kerntaken, een vastomlijnd plan en duidelijkheid en geloofwaardigheid. Al die elementen vind je terug in de methode Van Gaal.’

3) Discipline als de basis voor succes
Volgens Christern is discipline ook in het bedrijfsleven een succesfactor. ‘Jim Collins, auteur van de bestseller onder de managementboeken Good to Great, onderzocht hoe echt succesvolle bedrijven zich onderscheiden van hun concurrenten. Een "gedisciplineerde organisatiestructuur" is een van de zeven succesfactoren. Daarnaast noemt hij het werven van de juiste mensen en blijven vertrouwen op succes. Het past allemaal goed bij de methode-Van Gaal.’

Dat Collins ook schreef dat diezelfde succesvolle bedrijven leiders aan het roer hadden die keiharde toewijding combineerden met extreme persoonlijke nederigheid, dat vergeten we dan maar even bij de methode Van Gaal. Van Gaal is in zijn eigen woorden: ‘Zelfverzekerd, arrogant, dominant, eerlijk, hard werkend en vernieuwend.’

De firma nieuws
4 maart 2014 | Bertrand Weegenaar

Duff McDonald heeft bij het schrijven van zijn boek De firma het script van de film The Firm (met Tom Cruise in de hoofdrol) voor ogen hebben gehad. Er zit namelijk nogal wat suspence in zijn boek.

De firma is in een notendop het verhaal van McKinsey en de invloed op het moderne bedrijfsleven. Opgericht in 1929 door James McKinsey was McKinsey jarenlang de onderliggende partij op strategisch advies niveau van bijvoorbeeld de Boston Consultancy Group. De basis voor de internationale dominantie werd door CEO Ron Daniel in de jaren zeventig en tachtig gelegd en doorgetrokken in de jaren negentig door CEO Rajat Gupta. McKinsey transformeerde van consultancy bedrijf naar kennis dienstenverlener.

McKinsey creëerde met kennis supersterren als Tom Peters (Excellente ondernemingen, samen met Robert Waterman) en Kenichi Ohmae (Globalisering). Met honderden partners en een glamour uitstraling kwamen ook de eerste scheuren. Zeker toen McKinsey mee ging in de groeigolf die Wall Street overspoelde. Exemplarisch is de overgang van de McKinsey consultant Jeff Skilling naar ‘elektriciteitsboer’ Enron. Ondersteunt door McKinsey-consultants en dito methoden groeide dit bedrijf, totdat het in 2001 explodeerde. Het zou ‘the firm’ nog jaren nagedragen worden.

Toch bleek McKinsey in staat in de jaren na deze affaire te groeien tot een global player die de aandacht op kennis en de zachte kant van management heeft gelegd. De CEO’s legden daar de nadruk op. Kortom: een rijk boek over een inmiddels (kleur)rijke en geschakeerde bedrijfsgeschiedenis.

De moeder van alle presentaties nieuws
10 februari 2012 | Jeroen Ansink

Zijn erfgoed wil hij het niet noemen, want ‘dat klinkt zo arrogant’. Maar het materiaal dat Tom Peters het komende jaar op zijn nieuwe website www.excellencenow.com gaat zetten omvat wel degelijk het hele spectrum aan kennis die de 69-jarige expert op het gebied van organisatorische excellentie in zijn leven heeft opgedaan. ‘Dit is een poging om alles waar ik mee bezig ben geweest op één centrale plek te organiseren,’ licht de Amerikaanse auteur van Excellente ondernemingen vanuit zijn overwinteringsplek in Nieuw-Zeeland toe. ‘Ik heb de afgelopen 35 jaar meer dan 2500 presentaties in 67 landen gegeven, en ik wil die ervaring graag delen met de wereld.’

De ‘moeder van alle presentaties’ omvat maar liefst 4.096 slides waarvan pakweg de helft is gereserveerd voor een notenapparaat met meer dan honderdduizend woorden aan commentaar. ‘Het is de bedoeling dat mijn fysieke aanwezigheid niet meer vereist is,’ aldus Peters. Het materiaal is opgedeeld in 23 hoofdstukken die in de loop van 2012 om de twee weken worden vrijgegeven. De onderwerpen die aan de orde komen zijn typische Peters-thema's en variaties op het gebied van uitmuntendheid, zoals ethiek, de kunst en de kracht van het luisteren, de potentie van babyboomers en vrouwen als afzetmarkt, of hoe vergaderingen effectiever kunnen worden gemaakt. De hoofdstukken zijn geschreven voor lezers zonder specifieke voorkennis en kunnen gedownload worden in een pdf-formaat of als powerpoint-presentatie. Die laatste optie geniet zijn voorkeur: ‘De slide is mijn meetgrootheid, mijn sub-atomisch partikel, zo je wil.’

Het is de bedoeling dat mensen de site gaan gebruiken als een naslagwerk waarop geen copyright rust. Peters: ‘Mijn doel is diefstal. Daarmee bedoel ik dat bezoekers van de site zich mogen toeëigenen wat ze nodig hebben. Ik heb in ieder geval geen manier gezocht om de site te monetizen, om maar een spuuglelijk woord te gebruiken.’ Al die kennis voor niets, vanwaar die vrijgevigheid? ‘Ach,’ zegt Peters, ‘ik ben duidelijk niet onbemiddeld, anders zou ik je niet vanuit Nieuw-Zeeland te woord staan. Op mijn leeftijd ga je op zoek naar andere beloningsvormen, zoals het maken van een bepaalde impact.’

En daar vallen nog de nodige slagen te behalen, aldus Peters. ‘Alles wat ik in deze presentatie te berde breng is nieuw. Niet in de zin dat het voor het eerst gezegd wordt, maar dat het nog niet is toegepast. In dat opzicht hebben mijn ideeën nog niet de impact die ik denk dat ze zouden moeten hebben.’

(Nog even het adres van de site: www.excellencenow.com)

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden