Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Een cheque van 50.000 euro nieuws
11 mei 2017 | Pierre Pieterse

Stichting Hulphond ontvangt van auteur Jos Burgers een mooie cheque. Een bedankmomentje van Jos aan de 30.000 mensen die zijn boek De Wet van Snuf, dat drie jaar geleden verscheen, hebben gekocht en daarmee € 50.000,- hebben bijgedragen aan nieuwe hulphonden. Uiteraard was naast een hulphond in opleiding, ook de echte Snuf aanwezig.

Snuf moest eens weten. Jos Burgers heeft het gedrag van zijn hond als metafoor gebruikt voor de stelling waar het in zijn boek De Wet van Snuf om draait: wat je geeft, krijg je terug. In negatieve, maar vooral ook in positieve zin. Het is een welopgevoed beestje, die Snuf. Wanneer je als vreemdeling bij Jos Burgers thuis aanbelt komt ze wel even kijken, maar als ze merkt dat het goed volk is, trekt ze zich vrijwel meteen terug. Hoe anders gaat het eraan toe als Jos Burgers ’s avonds na een presentatie thuiskomt. Dan staat ze te kwispelen van blijdschap. Ze weet immers: hoe warmer het welkom, hoe enthousiaster ze geknuffeld gaat worden. Laat dat nou de essentie zijn van De Wet van Snuf: wat je geeft, krijg je terug.

En om de daad bij het woord te voegen, doneert Burgers de royalty’s van dit boek aan de Stichting Hulphond Nederland. Want wie gelooft in geven, vraagt zich niet steeds af ‘wie kan mij helpen?’, maar ‘wie kan ik helpen?’

Geboekstaafd - De top 3 van Jaap Bressers geboekstaafd
26 februari 2016 | Nienke van Oeveren

Jaap Bressers leek voorbestemd om een topmanager te worden, tot hij bij een duikongeluk zijn nek brak en in een rolstoel belandde. Dit maakte dat hij op een heel andere manier ging kijken naar de wereld om zich heen. Deze nieuwe inzichten deelt hij als veelgevraagd spreker in het bedrijfsleven. Hij vertelt over zijn 3 favoriete boeken.

1 De wet van Snuf
Jos Burgers
‘We hebben allemaal veel meer te geven dan we denken. De wet van Snuf spreekt me dus erg aan; wat je geeft, krijg je terug, zegt Jos Burgers. Ik heb een goed contact met hem en hou van zijn leuke, toegankelijke boeken. Dat een boek praktisch is en je het met een lach leest, vind ik erg belangrijk. Als je iets kleins kunt geven en daarvoor zelf ook een glimlach krijgt, moet je dat zeker doen.'

2 Het licht en de korenmaat
Hans Wopereis
‘Als mijn carrière anders was gelopen, had ik Het licht en de korenmaat niet aangeraakt, dan was ik een niet-lullen-maar-poetsen-manager geweest. Dit boek moet je zelf praktisch maken; het moet echt bezinken. De boodschap van Hans Wopereis is prachtig; zorg dat je je persoonlijke waarden in je werk kwijt kunt. Ik mag intens genieten van wat ik nu doe en hoe ik van betekenis kan zijn voor anderen. Wopereis haalt daarbij oude wijsheden uit allerlei culturen aan, wat je de ruimte geeft om je eigen wijsheid te vinden.'

3 Cradle to cradle, afval = voedsel
William McDonough, Michael Braungart
Wat draag je bij? We drukken toegevoegde waarde vaak uit in geld en vergeten daarbij de natuur. Cradle to cradle vertelt niet hoe we minder slecht voor de natuur kunnen zijn, maar juist bij kunnen dragen en bevat prachtige voorbeelden. Bijvoorbeeld een fabriek voor het kleuren van textiel: in plaats van ernstig te verontreinigen komt het water er schoner uit dan het er in gaat! Kijk eens opnieuw naar je proces, misschien is het tijd om het anders te gaan doen.'

TD&D: Pas op voor uw wantrouwen, al heeft u gelijk! tussen_droom_en_daad
23 oktober 2015 | Ernst ten Heuvelhof

Een cadeau mag op het eerste gezicht vriendelijk ogen. De gulle gever heeft zich van zijn beste kant laten zien en de begunstigde is blij verrast. Pur sang altruïsme en blije gezichten alom. Helaas, maar weinig cadeaus zijn helemaal gratis.

De ontvanger van een cadeau zal een plicht voelen om iets terug te geven, al is het slechts dankbaarheid. Een gift kan, ongevraagd, een verplichting met zich meebrengen en kan zelfs worden beschouwd als een slimme manier om juist iets voor elkaar te krijgen. Voor wat, hoort wat!

Op het thema ‘voor wat, hoort wat’ kan naar hartenlust worden gevarieerd. Denk eens aan de volgende variant. A is betrokken in een gecompliceerd bestuurlijk proces. A wil daar iets uit halen wat belangrijk voor hem is, maar hij alleen kan het proces niet naar zijn hand zetten. Hij heeft steun nodig van anderen. En, gelukkig voor A, B is bereid A te steunen. Dankzij de steun van B krijgt A wat hij wenst. A, dankbaar voor deze steun, voor dit ‘cadeau’, voelt een druk om iets terug te doen als het even kan. B voelt dat goed aan en meldt zich na een tijdje bij A met een verzoek. Dit verzoek is extreem groot. A ziet ook wel in dat het verzoek buitenissig is, maar tegelijkertijd voelt hij zich verplicht jegens B. Na zwaar beraad besluit A niet in te gaan op B zijn verzoek. B verklaart dit te begrijpen en te respecteren. Na weer een tijdje slaat B definitief toe. B laat wederom een verzoek uitgaan naar A. Ook dit verzoek is weer substantieel, zij het bescheidener dan het vorige. A kan nu bijna niet meer weigeren en B scoort. A stond in eerste instantie al in het krijt bij B. De openstaande rekening werd nog groter door A zijn weigering om in te gaan op B zijn eerste verzoek waarna het tweede verzoek niet meer geweigerd kon worden.

Maar het kan nog mooier. Je kan mensen ook aan je binden door ze jou iets te laten geven! De slimme politicus weet dit. Jimmy Carter, de voormalige president van de USA, benaderde kandidaten die hij in zijn aanloop naar het presidentschap had verslagen, met het verzoek of zij hem wilden helpen in zijn campagne. Deze voormalige concurrenten gingen in op zijn verzoek en gingen voor Carter aan de slag. De verrassing is dat Carter hierdoor niet in het krijt kwam te staan bij hen, maar de verhoudingen bleken juist andersom te liggen. De ex-concurrenten voelden zich verplicht naar Carter toe! Politiek analist Chris Matthews formuleerde het zo: Carter offered them the one thing he himself wants: the opportunity to get involved. It is better to receive than to give!

De op het eerste gezicht zinloze en op zijn best koddige gewoonte om elkaar over en weer steeds maar weer cadeaus te geven, krijgt nu toch wat meer betekenis. De gever en ontvanger houden elkaar in evenwicht met hun giften en verplichtingen. Dat mag zinloos lijken maar is het niet. Er verandert namelijk wel degelijk iets: de band tussen beiden intensiveert, de relatie tussen hen wordt steeds moeilijker te verbreken en dat is betekenisvol. Niet alleen voor de gever en de ontvanger maar ook voor derden.

De moraal ligt voor de hand. Niets is wat het lijkt. Een geschenk kan zo maar een plicht en zelfs een schuld blijken te zijn. De gever wordt ontvanger en de ontvanger zal weer gever worden. Het ‘zalig zijn zij die geven’ blijft geldig. Maar derden kunnen buitengesloten raken. En de aanbeveling is: wees ruimhartig. Het is voor iedereen prettig te verkeren in een wereld vol ruimhartige schenkers en zelfs de schenkers worden er beter van!¶

Do’s:

- Schenk ruimhartig.

- Ontvang met waardering.

Don’ts

- Giften berekenen.

- Giften als een verlies beschouwen, in plaats van als een geschenk zowel aan jezelf als aan een ander.

In Focus: De wet van Snuf in_focus
22 mei 2014 | Justin van Lopik

Iedereen weet hoe het principe van wederkerigheid werkt: wat u geeft, krijgt u terug. Een krachtig principe, dat vrijwel altijd en overal opgaat.

Jasper Vrieling
Directeur Advies & Verkoop bij Vrieling Adviesgroep

De Wet van Snuf geeft 26 zeer heldere richtlijnen, waarmee je een nog betere band kunt opbouwen met relaties in je omgeving. Van die richtlijnen weet ik er (helaas) elke dag wel een paar te vergeten. En dat geldt waarschijnlijk voor iedereen... Gelukkig herinnert dit boek je er weer aan.

De Wet van Snuf is niet moeilijk om te lezen, niet moeilijk om te snappen, maar wel moeilijk om dagelijks in de praktijk te brengen. Als iedereen de praktische tips uit het boek opvolgt, dan gaat samenwerken veel beter. Zowel tijdens je werk als privé.

Wel is het boek een gevalletje ‘oude wijn in nieuwe zakken’. Als je, net als ik, eerder boeken van Jos Burgers hebt gelezen of presentaties hebt bijgewoond, dan staat er in De Wet van Snuf weinig nieuwe informatie. Hoewel het boek niet vernieuwend is, tovert het wel een glimlach op je gezicht!

7,5

Inez Martin

Directeur Tafelvanzeven, leerwerktrajecten rondom ondernemen in de horeca

De Wet van Snuf heeft de luchtige schrijfstijl van Jos Burgers, is zeer prettig leesbaar en de praktische voorbeelden kan ik onder andere goed gebruiken in mijn workshops rondom ondernemerschap en netwerken.

In het eerste deel van het boek wordt uitgewerkt waarom het principe van wederkerigheid een sterke tool is. In het tweede deel reikt Burgers een 26-tal manieren aan wat je allemaal in de praktijk kunt doen. Ik vind dat jammer genoeg een wat brokkelige (!) opsomming. Deel 3 beschrijft het hoe van wederkerigheid.

De Wet van Snuf heeft mij, naast de vele bruikbare voorbeelden, ook bevestigd in mijn rotsvaste geloof dat het principe ‘wat je geeft, krijg je terug’ werkt. Ik pas het in mijn dagelijkse praktijk in de organisatie met nog meer plezier toe. Mijn leerlingen geef ik de voorbeelden van Burgers graag mee. Tot slot: een inspirerende toepassing van Jos Burgers vind je op bladzijde 160 van dit aardige boek. Tip: geef het boek vooral eens cadeau!

8,5

Bart Groothuis

Groothuis Advies en auteur van Verkoop jezelf

De Wet van Snuf is weer zo’n typisch Jos Burgers-boek. De hoofdstukken zijn niet te lang en niet te kort; precies goed. En het boek leest lekker makkelijk en vlot weg. Het lijkt alsof je niets ‘bijzonders’ leest en toch… En toch leg ik na het lezen van ieder hoofdstuk het boek even weg en zit ik stil voor me uit te staren en denk na over vragen als: ‘Hoe doe ik dat eigenlijk?’ ‘Hoe denken mijn klanten over mij?’ ‘Hoeveel vertrouwen schenk ik?’ Dat is de kracht van Jos Burgers’ boeken: geen moeilijke theorieën, geen ingewikkelde uiteenzettingen, maar korte aansprekende hoofdstukken, die zo simpel lijken en iedere keer zo treffend RAAK zijn.

Dank je wel Snuf voor de inspiratie die je Jos gegeven hebt.

9

Jos Burgers spreekt op 24 september op het Seminar - De psychologie van het overtuigen. Tot 23 juni is er een interessantie vroegboekactie.

Kijk op www.managementboek.nl/boek/9797090007422

Jos Burgers: geven is krijgen interview
27 januari 2014 | Hans van der Klis

Snuf moest eens weten. Bestsellerauteur Jos Burgers heeft het gedrag van zijn hond als metafoor gebruikt voor de stelling waar het in zijn nieuwe boek De Wet van Snuf om draait: wat je geeft, krijg je terug. In negatieve, maar vooral ook in positieve zin.

Het is een welopgevoed beestje, Snuf. Wanneer je als vreemdeling bij Jos Burgers thuis aanbelt, komt ze wel even kijken, maar als ze merkt dat het goed volk is, trekt ze zich vrijwel meteen terug. Daar brengt het bot dat ik heb meegenomen nauwelijks verandering in. Hoe anders gaat het eraan toe als Jos Burgers ’s avonds na een presentatie thuiskomt. Dan staat ze te kwispelen van blijdschap. Ze weet: hoe warmer het welkom, hoe enthousiaster ze geknuffeld gaat worden. Laat dat nou de essentie zijn van De Wet van Snuf, het nieuwe boek van Jos Burgers: wat je geeft, krijg je terug.

De Wet van Snuf is de Burgersiaanse interpretatie van wat Robert Cialdini heeft omschreven als het principe van wederkerigheid. ‘Als Robert Cialdini naar Nederland komt, mag ik de laatste jaren dat principe uitwerken voor de zaal’, vertelt Burgers. ‘Daardoor heb ik steeds beter grip gekregen op dat onderwerp. Maar toen ik eens ging kijken hoeveel boeken over dit onderwerp zijn geschreven, vond ik dat het tamelijk karig is. Cialdini zelf heeft er eigenlijk ook maar één hoofdstuk aan gewijd. En als je kijkt naar de boeken die op dit moment hot zijn, zoals Verdraaide organisaties van Wouter Hart en Marius Buiting en Begin met het waarom van Simon Sinek, zie je dat de vraag wat het bestaansrecht is van onze organisaties belangrijker is geworden. Waarom komen wij ’s morgens ons bed uit? Je kunt zeggen: om euro’s te verzamelen. Maar dat is aan het veranderen. Steeds vaker wordt gezegd: om mensen een plezier te doen, om een positieve bijdrage te leveren. En er is toch geen mooiere bijdrage dan geven?’

Staart tussen de benen
Minstens even belangrijk voor Burgers is dat de toehoorders bij zijn presentaties gevoelig zijn voor dit thema. ‘Niet lang geleden sprak ik voor een zaal met supermarktmanagers. Die legde ik het volgende dilemma voor: wat doe je als een goede klant bij de kassa komt met een volle kar en tot haar schrik ontdekt dat ze haar portemonnee is vergeten? Negen van de tien zegt: mevrouw, laat u de boodschappen hier en gaat u naar huis, als u vanmiddag komt afrekenen, krijgt u de tas mee. Dan mag de klant met de staart tussen de benen naar huis om haar portemonnee te halen. Slechts weinigen zeggen: mevrouw, neemt u die boodschappen maar mee, wij vertrouwen erop dat u vanmiddag nog terugkomt. Volgens mij zou dat echt een warm bad zijn. Die klant wil nooit meer bij je weg. Maar, zeggen de supermarktmanagers, wat als die vrouw niet terugkomt? Tja, dat kan natuurlijk. Dat kost je zes of zeven tientjes. De vraag is echter hoeveel mensen je wegstuurt waarvan je zeker weet dat ze terugkomen. Misschien laat je er wel twintig heen en weer gaan met een rotgevoel. Dan vraag ik: heb je wel eens geadverteerd voor zeven tientjes? Die managers zijn gewoon op zoek naar een excuus om niet te hoeven geven.’

Angst
Het is angst die ons tegenhoudt te geven, denkt Burgers. ‘Mensen willen geen sukkels zijn. Als ik begrip toon voor de ander, gaan ze nog een keer misbruik van mij maken, denken ze. Maar die angst is onterecht. Waarom geven bazen niet wat vaker complimenten? Als ik dat doe, zeggen die bazen tegen mij: "Dan vragen mijn werknemers meteen om loonsverhoging." Dat vind ik een boeiend antwoord. Geven de bazen uit angst geen waardering? Maar van waardering gaan mensen toch beter functioneren? Sterker nog: ik denk dat ze eerder om loonsverhoging komen als ze geen complimenten krijgen. Dan heb ik in ieder geval iets, denken ze in dat geval.’

‘Het is misschien idealistisch, maar ik wil in mijn boek juist laten zien dat je niet egoïstisch hoeft te zijn om succesvol te zijn’, vervolgt Burgers. ‘Succes hangt niet alleen af van hard werken of talent, maar ook van je kijk op het leven. Ik heb nu nog plezier aan wat ik ooit tien jaar geleden voor mensen heb gedaan. Vaak weet ik het niet eens meer. Pas sprak ik voor een zaal dierenartsen. Die opdracht had ik te danken aan een echtpaar dat deel uitmaakte van het bestuur. Ik kende noch de man, noch de vrouw. Maar wat bleek? Jaren geleden had ik eens een enthousiast mailtje van een student gekregen, waarna ik hem een gesigneerd boekje had gestuurd. Dat was hun zoon. Die ouders waren nu nog enthousiast. Dus stelden zij voor in het bestuur om die Jos Burgers maar eens te laten komen voor een presentatie. Het zit ‘m kortom vaak in kleine dingen.’

Geven en nemen
Toen Burgers ongeveer halverwege zijn boek was, sloeg de schrik hem om het hart: opeens was daar de Nederlandse vertaling van Give and take van de Amerikaanse professor Adam Grant, Geven en nemen. ‘Ik dacht: hij zal toch niet hetzelfde boek hebben geschreven als ik ook aan het maken ben? Het bleek gelukkig een heel ander soort boek. Hij levert de wetenschappelijke onderbouwing van de praktische toepassingen die ik in mijn boek beschrijf. Hij bewijst dat het werkt. Eén van de mooiste inzichten in zijn boek vind ik dat je onder de meest succesvolle mensen een relatief hoog percentage gevers aantreft, maar ook onder de minst succesvolle mensen. Een boeiende constatering en voor mij een eye-opener. Zijn stelling is dat je niet ongericht moet geven, maar dat je wel je eigen ambitie voor ogen moet houden. Je kunt natuurlijk je hele hebben en houden wel weggeven, maar dan ben jij volgende week alles kwijt en houdt het op.’

Op de kenmerkende lichtvoetige toon die wij van hem gewend zijn, beschrijft Burgers in zijn boek 27 verschillende manieren om te geven, uiteenlopend van begrip tonen tot dankjewel zeggen en van hulp bieden tot vergeven. Maar hij besteedt ook aandacht aan hoe je de impact van je geefgedrag kunt vergroten. ‘Het is slim om je geefgedrag op de persoon te richten’, zegt hij. ‘Als je een handgeschreven kaartje stuurt in plaats van een digitale kerstkaart, begrijpt die persoon dat het voor hem persoonlijk bedoeld is. Wat de impact ook helpt te vergroten, is iets onverwachts te doen. Dan is het effect groter dan wanneer iemand al zo’n beetje verwachtte dat je een compliment zou geven. Nog een belangrijk element: doe het onvoorwaardelijk. Dat is niet gemakkelijk; mensen geloven je niet als je zomaar iets weggeeft. Ik kreeg onlangs een berichtje van een dame die Spaanse kinderkleren verkoopt via internet. Zij wilde iets weten over hoe je om moet gaan met kortingen. Ik schreef haar terug dat ze maar een afspraak met mijn secretaresse moest maken. Daar schrok ze van, ze maakte zich zorgen over de kosten. Je moet kennelijk duidelijk maken dat er niets achter zit, dat je zomaar belangeloos een half uurtje uittrekt om iemand een plezier te doen. De impact was des te groter.’

Minder nemen
Het zou al een goed begin zijn als mensen wat minder gaan nemen, vindt Burgers. ‘Als je niets geeft terwijl je de kans wel had, dan neem je. Als iemand waardering verwacht en dat geef je niet, dan is die ander toch lichtelijk teleurgesteld. Dan heeft het eigenlijk geen zin meer om nog te geven, want dan sta je al op achterstand. Zelfs als je oprecht bent, zul je in dat geval nog wantrouwend worden bekeken.’

Het gaat bij geven om je levenshouding, stelt Burgers. ‘Pas nog kwam ik een fotograaf tegen die mij bekende dat zij klanten vroeger nooit doorstuurde naar de concurrent. Maar de laatste tijd was zij daar gemakkelijker in geworden. Vroeger deed zij het niet omdat zij bang was haar klant kwijt te raken. Maar die klant zal juist nog blijer met je zijn als je het wel doet en je collega zal op zijn beurt ook weer klanten naar jou doorsturen. Ik doe het ook: als ik eens niet kan, verwijs ik organisaties bijvoorbeeld door naar Jan van Setten. Dan kan ik denken: als Jan daar is geweest, hoeven ze mij straks niet meer te hebben, want wij hebben een soortgelijk verhaal. Maar dat is precies die angst waar we het eerder over hadden, terwijl ik er juist heel veel aan overhoudt: een tevreden klant en een bevriende collega.’

Het onderwerp van De Wet van Snuf, geven en nemen, is nieuw voor Burgers, maar het achterliggende thema niet: klantenbinding en loyaliteit. Heeft hij zelf nog iets geleerd van zijn onderzoek? ‘Als er iets aan de hand is op het werk van mijn vrouw Julia, heb ik wel eens de neiging om snel te oordelen, terwijl ik nog maar de helft van haar verhaal heb gehoord. Toen ik dat besefte, dacht ik wel: oei, daar heb ik kennelijk een handje van. In die zin heb ik mijzelf tijdens het schrijven wel een spiegel voorgehouden. Degene die het meest heeft aan een boek is de schrijver zelf, zeggen ze wel eens. Dat is bij dit boek zeker het geval.’ En om de daad bij het woord te voegen, doneert Burgers de royalty’s van dit boek aan de Stichting Hulphond Nederland. Practice what you preach.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden