Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20

Nieuws

Ger Post | 18 november 2013 | 1-2 minuten leestijd

Echte creativiteit is irritant en slurpt subsidie

De stapels boeken over creativiteit suggereren dat onze samenleving deze eigenschap hoog heeft zitten. De Amerikaanse journalist Thomas Frank komt tot een heel andere constatering: we houden onszelf voor de gek. Creativiteit is verworden tot ijdeltuiterij van hoogopgeleiden die bij zichzelf genialiteit vermoeden.

Frank, kom er maar in: ‘Degenen die ons aanmoedigen om "anders te denken", doen dat bijna nooit zelf. Jaar in jaar uit worden er nieuwe afleveringen in dit niet-veranderende genre geproduceerd en geconsumeerd. Creativiteit, vertellen ze ons, is te belangrijk om over te laten aan creatievelingen. Onze welvaart hangt ervan af. Dankzij nauwgezette studies en harde wetenschap – door bijvoorbeeld het hoofd van een jazzpianist in een MRI-machine te schuiven – kunnen we de code van creativiteit kraken en de geldverdienende kracht ontketenen.’

De journalist trekt in zijn essay hard van leer tegen schrijvers als Richard Florida (Cities and The Creative Class) die dit soort (hersen)studies aandragen om te argumenteren dat de samenleving creativiteit hoog waardeert. Als we echt zo van creativiteit houden, waarom ligt de halve sector dan op apegapen, vraagt Frank zich af. Kranten, platenlabels en magazines hebben het zwaarder dan ooit. Mensen die echt creatief zijn worden vaak als vervelende, subsidie slurpende figuren weggezet.

Frank nogmaals: ‘Literatuur over creativiteit gaat vaak over briljante mensen uit de kunsten of geesteswetenschappen, geschreven door andere briljante mensen met achtergronden in de wetenschap, economie of marketing. Het lezerspubliek bestaat uit ons – de hoogopgeleide, leidinggevende klasse, die van zichzelf vermoedt ook een schrijntje van genialiteit te bemachtigen.’

Wat Frank vindt van het idee van schrijver Arnon Grunberg, om tijdens het schrijven van zijn nieuwe novelle een badmuts met elektroden te dragen die zijn creatieve hersenactiviteit moeten registreren, laat zich raden. Hoewel, Grunberg hoopt met het experiment de creativiteit van het schrijven juist te ‘ontmythologiseren’ door het te vergelijken met ‘flirten met dames in de sauna of ruzie maken met de treinconducteur’.

Of Grunberg wel creatief is, vraagt u? Ja en nee, volgens de standaarden van journalist Frank. In 2006 werd de reclame van De Telefoongids waarin hij de hoofdrol speelde genomineerd voor irritantste van het jaar. Aan de andere kant zorgen dit soort commerciële uitspattingen er ook weer voor dat hij zelf prima zijn broek kan ophouden – geen subsidie voor Grunberg.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden