Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
3 februari 2009 | Roel Notten

Persoonlijk ben ik geen groot liefhebber van boeken die de pretentie hebben mij voor te schrijven hoe ik gelukkig kan worden. Dergelijke boeken doen een gering beroep op mijn reflectief vermogen en spelen vooral in op het fijne gevoel van herkenning. Bovendien definiëren ze impliciet het begrip 'geluk', als zou dit voor u, mij en de gehele mensheid hetzelfde zijn. Ben Tiggelaars 'Dromen, Durven, Doen' behoort in mijn ogen tot dezelfde categorie boeken. Wel staat het boek vol tips om het dagelijkse leven makkelijker te maken. 'Hoe manage ik mijn werk, mijn relaties en mijn sociale leven?' was een meer dekkende titel geweest: een mooie handleiding die helpt bij aan het aanbrengen van structuur in ons drukke bestaan. Niets meer, niets minder.

In 'Dromen, Durven, Doen' komt het begrip dromen maar mondjesmaat aan de orde. Pas in hoofdstuk 5 besteedt Ben Tiggelaar hier voor het eerst aandacht aan. Tiggelaar gaat ervan uit dat het realiseren van dromen en gelukkig zijn aan elkaar gelijk staan; een aanname die ik ten zeerste betwijfel. Echt gelukkig zijn, gaat verder dan het realiseren van die ene droom.

De auteur is hier zelf een goede illustratie van wanneer hij oplepelt dat hij geluk, gezondheid, zijn gezin en vrede de belangrijkste dingen in zijn leven vindt. Maar tegelijkertijd boos wordt op zijn kinderen, ongezonde dingen eet, veel tijd aan zijn werk besteedt en dat zijn gezin vaak even op de tweede plek komt. In deze verklaring zie ik terug hoe onze westerse maatschappij, in casu Ben Tiggelaar, zichzelf wijsmaakt dat we gelukkig worden door bepaalde doelen na te streven.

In werkelijkheid lijken we echter sterk onder invloed te staan van drukte, onrust en irritatie. Ook wanneer we onze dromen weten te realiseren. Het zijn uiterlijke, rationele versierselen van een kale ziel. Het is als de concertpianist die na een emotieloos optreden wanhopig probeert duidelijk te maken hoe bijzonder het stuk gecomponeerd is.

Ik waardeer Tiggelaars bevlogenheid om zijn lezers te helpen bij het realiseren van hun ambities. Hij hamert erop niet te blijven hangen in vage plannen, maar uw ambitie bij de kop te vatten en projectmatig te implementeren in uw leven. Het vormgeven van individuele behoeften is de kerngedachte van 'Dromen, Durven, Doen'. Deze gedachte is in mijn ogen illustratief voor de huidige staat van onze samenleving; waarin de nadruk op individueel succes en zelfontplooiing dominant aanwezig is. Ook als junior adviseur sta ik dagelijks voor keuzes op het gebied van individuele ambities en persoonlijke ontwikkeling. Anno 2009 is dit common sense. Maar achter dit dunne vernislaagje schuilt wellicht ook een stukje leegte, waaraan wij maar weinig tijd besteden en waarop waarschijnlijk ook geen pasklaar antwoord te geven is.

Terug naar het boek. Tiggelaar beschrijft aan de hand van het MAP (Meetbaar-Actief-Persoonlijk)-systeem hoe mensen hun gedrag kunnen veranderen. Dit MAP-systeem mondt uiteindelijk uit in mooie dagelijkse concrete voornemens, zoals sporten voor elven en lunchen met onbekende collega's teneinde je netwerk uit te breiden. Tiggelaar helpt ons ook om ver weg liggende doelstellingen dichterbij te halen aan de hand van het trapmodel. De bovenste trede van de trap is ons potentieel eindresultaat en van bovenaf dalen we trede voor trede af naar de concrete acties die tot het eindresultaat moeten leiden. Ik moet zeggen: een handig ezelsbruggetje dat mij kan helpen plannen om te zetten in acties.

Ik waardeer Tiggelaars oprechte drive om mensen een duwtje te geven in de goede veranderingsrichting. Ook de praktijkvoorbeelden uit Tiggelaars privé-leven zijn vermakelijk. Ze geven inzicht in de vragen waar een ambitieuze, middelbare vader zoal tegenaan loopt. Mijn voornaamste bezwaar tegen 'Dromen, Durven, Doen' is dat alle aanbevelingen gericht zijn op de gevolgkant van ons gedrag. Er is weinig aandacht voor de diepere achtergronden van gedragskenmerken. Het stellen van de vraag waarom wij onszelf überhaupt willen ontwikkelen of veranderen, of hoe verschillende culturen tegen het begrip ontwikkeling aankijken, had een interessante aanvulling kunnen zijn.

'Dromen, Durven, Doen' biedt weinig ruimte voor de vraag achter de vraag. Hierdoor sta ik sceptisch tegenover de duurzaamheid van de geformuleerde gedragsveranderingen. In mijn ogen hebben wij veel meer met een cultuurprobleem te maken dan we zelf denken. Onze westerse cultuur, met zijn voortdurende aandacht voor vooruitgang, het individu en zijn behoeften, hebben in mijn ogen een veel grotere impact op ons gedrag dan wij denken. Het is dit aspect wat ik voornamelijk mis in 'Dromen, Durven, Doen'.

Dit doet geen afbreuk aan de bedoeling en bruikbaarheid van Tiggelaars boek. Voor een starter op de arbeidsmarkt die zijn dagelijks leven wat beter wil managen of een prangende ambitie wil vervullen, kan het boek zeker een handig instrument zijn.

3 juli 2005 | Sandra Barendrecht

Om maar met de deur in huis te vallen: het boek 'Dromen, durven, doen' van Ben Tiggelaar vertoont erg veel overeenkomsten met zijn eerdere succesboek 'Doen!' De theoretische grondslag van beide boeken is gelijk, maar in dit nieuwe boek draait het vooral om persoonlijke effectiviteit, terwijl in 'Doen!' ook een vertaalslag is gemaakt naar toepassingen in organisaties. Daarom is Tiggelaars eerste boek in de winkel terug te vinden in het schap verandermanagement en vind je 'Dromen, durven, doen' (ook) bij de cadeautjesboeken.

'Dromen, durven, doen' is vooral gericht op individuele veranderingen in het persoonlijke leven. Waarom houden we de meeste veranderingen niet vol? Zoveel goede voornemens, zo weinig blijvend resultaat! Volgens Tiggelaar is gedrag de zwakke schakel tussen plannen en resultaten. Of we het nu leuk vinden of niet: om iets te bereiken moeten we wel iets doen (of laten). We moeten ons daadwerkelijk anders gedragen. Minder eten, meer bewegen, vaker nee zeggen, beter luisteren, minder straffen, meer belonen, etcetera.

Omdat naar schatting 95% van ons gedrag onbewust en volautomatisch tot stand komt, wordt het extra lastig patronen te doorbreken. Gewoontes zijn hardnekkig en slijten even snel als marmer. Maar Tiggelaar is er de man niet naar zich door deze kennis te laten ontmoedigen. Hij benoemt drie fasen waar iedereen doorheen moet die resultaat wil boeken. In 'Doen!' noemde hij deze: Get Real, Make Plans en Take Action. In zijn recentere werk houdt hij het bij dromen, durven en doen.

Vele suggesties passeren de revue. Creëer in je hoofd een beeld van het door jou gewenste resultaat en plaats dit in gedachten bovenaan een trap. Bepaal welke stappen nodig zijn dit te bereiken. Redeneer terug, van boven naar beneden. Elke trede is een stap die je moet zetten om je doel te bereiken. Ga zoveel treden de denkbeeldige trap af, totdat je aankomt bij een stap waarvan je weet dat je die kunt zetten. Wat kun je al? Begin daar!

Maak concrete plannen, maar hou het eenvoudig. Anticipeer vooraf op mogelijke crisismomenten en verzin een list om niet meteen terug te vallen in oud gedrag. Schrijf op in hoeverre je werkt aan de door jou gewenste veranderingen en beloon je gedrag, niet het resultaat. Met andere woorden: wanneer je je voorneemt actief op zoek te gaan naar ander werk en je schrijft om te beginnen een sollicitatiebrief, beloon jezelf dan voor die inspanning in plaats van jezelf te laten ontmoedigen door een afwijzing. Blijf niet hangen in vage algemene voornemens, maar formuleer deze meetbaar, actief en persoonlijk (M.A.P) Zie eigen overtuigingen niet als dé waarheid, maar als jouw beeld van de waarheid. Klopt je overtuiging wel echt? En, niet onbelangrijk, helpt die overtuiging je? Overtuigingen kunnen belemmerend zijn waardoor je te lang blijft hangen in je 'Nee-gebied'. Ga terug naar momenten waarin je je goed voelde, in dit 'JA-gebied' liggen mogelijkheden tot verdere ontwikkeling.

Naast deze praktische tips, benoemt de auteur een aantal filosofische uitgangspunten die het leven de moeite waard maken. Dit zijn onder andere natuurlijke deugden (verstandigheid, zelfbeheersing, rechtvaardigheid en dapperheid) en spirituele deugden (geloof, hoop en liefde). Deze deugden helpen je scherper te bepalen hoe je JA-gebied eruitziet. Als veranderpogingen gezien worden als experimenten, bestaat mislukken niet langer. Het leven is namelijk een léérproces. Door ervaringen leer je hoe het wél moet, of hoe het niet moet! Al deze tips en wijsheden zijn gelardeerd met voorbeelden uit eigen en andermans leven.

Tiggelaars goede intenties ten spijt: ook dit boek bevat de nodige open deur adviezen en clichés. Wat maakt dit boek dan toch geloofwaardig? Ben Tiggelaar zelf! Hij doet wat hij predikt. Deze populaire trainer, spreker, schrijver, columnist (en zo te lezen echtgenoot en vader) is het toonbeeld van succes. Hij droomt, durft en doet. Je ziet het voor je: zijn verwoede pogingen af te vallen, te stoppen met roken, meer geduld te hebben met zijn kroost, zich niet op te winden in het verkeer. Maar ook professioneel gezien weet hij zijn ideeën om te zetten in acties en anderen te inspireren hetzelfde te doen. Een getalenteerde ondernemer, met herkenbare verhalen, die veel presteert. Maar, zoals hij zelf al zegt: 'in de meeste gevallen zien we alleen maar datgene wat na veel vallen en opstaan bereikt is!'

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden