Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
De bijenherder - Hoe een schaapherder imker wordt
14 maart 2016 | Justin van Lopik

Veel managers van agile teams weten niet hoe ze goed leiding kunnen geven als een team geacht wordt zelf te sturen. Rini van Solingen legt in zijn nieuwste boek, De Bijenherder, uit hoe dit kan. Hij doet dit op een leuke, lichte wijze in een fictief verhaal over een schapenherder die imker wordt.

Bedrijven die overgaan naar een agile methode zoals scrum, die delen hun werk opnieuw in. Mensen gaan werken in nieuwe teams, die zelfsturend zijn: de teamleden mogen zelf kiezen hoe ze hun werk doen en worden geacht zelf beslissingen te nemen. Het management wordt geacht alleen te kijken naar het resultaat, en vooral ruimte en middelen geven. In de praktijk is dit lastig. Veel agile literatuur legt vooral uit wat management niet moet doen, maar legt niet goed uit wat ze wel moeten en kunnen doen. Rini van Solingen, deeltijdprofessor, CTO bij Agile bedrijf Prowareness en gastspreker bij SoftwareZaken, heeft daarom een boek geschreven over dit probleem. Het is een makkelijk leesbaar boek met een aantal nieuwe inzichten, dat we iedereen kunnen aanraden die manager is in een IT-organisatie.

Waarom een bijenherder
De bijenherder is een managementboek dat geschreven is als een verhaal. In plaats van saaie stukken uitleg, wordt de lezer meegenomen op een weekendtrip van Mark, die zijn opa gaat bezoeken op een Waddeneiland. Tijdens de trip denkt Mark na over hoe hij leidinggeeft op zijn werk, hoe hij omgaat met zijn kinderen en praat hij met zijn opa die eerst schaapherder was en daarna imker. Het boek leest makkelijk weg dus we raden iedereen die tijd heeft voor een extra boek aan om het te lezen. Het boek is gebaseerd op een idee uit een artikel van Orson Scott Card genaamd ‘How software companies die'. Rini heeft dit idee verder uitgewerkt in een compleet verhaal. Het goede aan dit boek is ook dat het niet teveel voorschrijft. Rini vertelt niet hoe je moet veranderen, maar vooral dat je moet veranderen. Je hoeft niet iets te doen omdat het bij Rini of een andere adviseur werkte. Je moet volgens dit boek juist zelf experimenteren om te zien wat in je eigen organisatie werkt.

De bijenherder in een notendop

Een schaapherder stuurt een kudde schapen door duidelijk te vertellen wat ze moeten doen. De herder neemt de besluiten en de schapen vertrouwen op de herder. Bij bijen werkt dit niet: bijen vliegen zelf en luisteren niet naar de Imker. De opa van Mark uit het verhaal was de beste herder van een eiland, en werd gevraagd om imker te worden. Hij merkte dat dit een heel lastige omschakeling is. Gelukkig zijn er een aantal lessen verstopt in het boek:

Zelfsturende teams zijn niet zelfsturend maar zelf-managend: Er mag door een manager nog steeds gestuurd worden. Een imker stuurt een bijenvolk niet met commando's. Hij stuurt door te besluiten waar hij de bijenkast neerzet en hoe groot hij de kast maakt. Een manager in een organisatie die agile gebruikt, hoeft geen taken te verdelen. Hij of zij kiest echter hoe groot de teams zijn, op welk gebied ze werken en welke kaders ze hebben.
Verander zelf: ‘Als jij zelf niet verandert, verandert er uiteindelijk niets' is de boodschap van Rini. Bij veel agile organisaties is er veel coaching voor het team en niet genoeg voor het management. Hierdoor gaat het management afwachten wanneer de verandering komt. Een manager die zelfsturende teams wil, zal echter eerst zelf moeten veranderen van een herder in een imker.
Zorg voor vaak resultaat: Bij een imker is dit het regelmatig ophalen van de honing, bij software-teams de werkende software. Wie maar 1x per jaar een nieuwe versie uitbrengt, heeft 51 weken per jaar geen inzicht in het resultaat. Dit is de reden dat veel bedrijven niet kunnen sturen op resultaat.
Experimenteer veel: Een beginnende imker zal voorzichtig zijn, en kasten niet vaak verplaatsen. Een ervaren imker zal echter veel en vaak experimenteren. Je moet immers uitvinden wat werkt en blijven verbeteren. Een goede agile manager zal dus ook de kaders voortdurend bijstellen om het team zo productief mogelijk te maken.

De bijenherder in de praktijk
De bijenherder is gelukkig geen dik boek: het is eenvoudig boek dat de lezer aan het denken zet. We raden alle managers in agile organisaties aan om het een keer te lezen, om vervolgens te bespreken in een managementteam hoe men het beste leiding kan geven. Dit mag ook als het goed gaat: bij agile draait het tenslotte om continu verbeteren, en het helpt als het management het goede voorbeeld geeft.

Dr. Sieuwert van Otterloo is IT-expert voor innovatieve IT bij SoftwareZaken. Hij is een ervaren IT-auditor, managementconsultant en ook gerechtelijk deskundige.


De bijenherder
3 maart 2016 | Peter Paul van de Beek

De Bijenherder is een managementroman. Het boek is dus geschreven in de stijl van Het doel, The Phoenix Project, De Kracht van Scrum en bijvoorbeeld Getting Teams Done. Waarbij de laatste twee ook het aandachtsgebied delen met De Bijenherder.

De zoektocht in het boek is die naar hoe leiding te geven aan zelfsturende teams. Door de toenemende omslag naar zelfsturende teams wordt ook deze vraag steeds vaker gesteld. En terecht want daarnaast blijkt dat een van de fricties bij het werken met zelfsturende teams is dat deze op een traditionele manier gemanaged worden. En dat blijkt niet goed te werken.

Het blijkt in de praktijk helemaal niet eenvoudig om zelfsturende teams aan te sturen. Wat kan en mag er nog gestuurd worden? Het is heel anders dan de aansturing van een team door een traditionele manager. Deze omslag wordt bijvoorbeeld ook in Reinventing organizations goed beschreven.

Waar de meeste aanhangers van zelfsturende teams een sterke voorkeur hebben om te doen en uit te proberen, gaat De Bijenherder nauwelijks verder dan het denkproces dat de hoofdpersoon doorloopt om te komen tot een aanpak. Deze is weliswaar gebaseerd op de praktijkervaring van zijn opa, maar dat blijft iets anders dan zelf ervaren. Iets wat de hoofdpersonen in The Goal, The Phoenix Project en Getting Teams Done wel ondergaan.

Het boek en de presentatie daarin gaan een slag dieper dan hierboven weergegeven. Dat biedt voldoende aanknopingspunten om een (flinke) stap te maken in het leiden van zelfsturende teams. Naast het boek en de aangereikte handvatten daarin, moet je als leidinggevende natuurlijk zelf aan de slag, zelf doen en ervaren. De ervaring en feedback kun je dan weer ijken aan de aandachtspunten die in het boek worden meegegeven.

De Bijenherder is een aanrader. Het leest makkelijk en de basis van het aansturen van zelfsturende teams wordt zeker goed duidelijk. Er worden praktische tips aangereikt. Daarna is het doen. Zorgen voor feedback en toetsen aan de handreikingen die de hoofdpersoon voor je heeft opgesteld.

Peter Paul van de Beek is IT Architect bij Bol.com. Zijn recensie verscheen eerder op zijn blog.


De bijenherder - Leidinggeven aan zelfsturende teams
26 februari 2016 | Henny Portman

De bijenherder. Leidinggeven aan zelfsturende teams, hoe doe je dat? is geschreven door Rini van Solingen, de auteur van onder andere De kracht van Scrum.

In vele boeken over agile, scrum, agile projectmanagement, et cetera komt men het begrip dienend leiderschap tegen, maar wat dat dienend leiderschap nu precies is komt veelal niet uit de verf. In dit vlot geschreven boek is de auteur erin geslaagd om dit dienend leiderschap handen en voeten te geven!
In De bijenherder vertelt Van Solingen het verhaal van Mark, een leidinggevende bij een grote supermarktketen die overschakelt op zelforganiserende teams. Tijdens een vakantie gaat Mark op bezoek bij zijn opa, die hem in een aantal gesprekken meeneemt in zijn eigen verandering van schaapsherder naar imker. Mark zijn opa laat hem zien hoe zijn vroegere rol als schaapsherder vergelijkbaar is met een meer autoritaire leiderschapsstijl en hoe hij zijn stijl van leidinggeven heeft moeten veranderen om succesvol te kunnen zijn als imker. Mark vertaalt de gesprekken met zijn opa in een aantal lessen voor zijn eigen organisatie.

Aan het eind van de verschillende hoofdstukken krijg je als lezer te zien welke lessen Mark getrokken heeft. Bijvoorbeeld in het hoofdstuk Kasten en kaders vertelt de opa van Mark dat je bijen een bepaalde speelruimte moet geven in de bijenkast. Niet te weinig maar ook weer niet te veel. En je moet toezien dat ze binnen die ruimte blijven werken. Dit resulteert vervolgens in een aantal aandachtspunten die Mark koppelt aan de Les 3: Bepaal én bewaak de kaders. Achtereenvolgens komen de volgende lessen aan bod.

• Les 1: Oogst resultaat frequent
• Les 2: Stop met operationele sturing
• Les 3: Bepaal én bewaak de kaders
• Les 4: Waardeer de schijnbare chaos
• Les 5: Verwijder blokkades
• Les 6: Laat je ego los

In een afsluitend hoofdstuk vat de auteur de lessen in leiderschap in het verhaal van Mark en zijn opa samen in wat de auteur het bijenherder-model noemt.
De bijenherder is een must-read voor project- of programmamanagers (en andere managers) die te maken krijgen met zelforganiserende (scrum) teams en zichzelf een spiegel willen voorhouden hoe daarmee om te gaan en waar je als eerste bij jezelf mee moet beginnen om dit mogelijk te maken. Ik zeg bewust zelforganiserend en dat had wat mij betreft ook in de titel mogen staan omdat ik dat de lading beter vindt dekken.
Dienend leiderschap krijgt, middels dit boek, vorm en betekenis. Doordat het in een vlotte verhalende stijl is geschreven, lees je het in een paar uurtjes uit en krijg je denk- en oefenstof voor maanden.

Henny Portman is eigenaar van Portman PM[O] Consultancy en biedt begeleiding bij het invoeren en verbeteren van project-, programma- en portfoliomanagement inclusief het opzetten en verder ontwikkelen van PMO's. Hij is auteur en blogger en publiceert regelmatig artikelen.


19 februari 2016 | Sebastiaan van der Valk

Hoe geef je leiding aan een zelfsturend team? Dat is de vraag die beantwoord wordt in het boek ‘De Bijenherder van Rini van Solingen. Een must read voor iedereen die met zelfsturing aan de slag wil.

Van Solingen heeft een verhalende manier van schrijven, die doet denken aan bijvoorbeeld de boeken Wie heeft mijn kaas gepikt en Gung Ho! van Ken Blanchard. Dat zorgt ervoor dat De Bijenherder erg makkelijk wegleest. Ik vergat in de twee uur dat ik het boek gelezen heb soms zelfs even dat ik managementliteratuur aan het lezen was. Prettig!

De auteur neemt je mee vanuit het perspectief van hoofdrolspeler Mark, een leidinggevende bij een supermarktketen die begint met het werken met zelfsturende teams. Tijdens zijn vakantie naar het eiland waar zijn opa woont, leert hij lessen aangaande het leidinggeven aan zelfsturende teams. Opa vertelt aan de hand van zijn carrière als schapenherder en daarna als imker, welke lessen hij geleerd heeft. Mark vertaalt de lessen van zijn opa naar lessen voor hemzelf als leidinggevende van een zelfsturend team.

Het verhaal leert leidinggevenden zes belangrijke lessen:
1. Oogst resultaat frequent;
2. Stop met operationele sturing;
3. Bepaal én bewaak de kaders;
4. Waardeer de schijnbare chaos;
5. Verwijder blokkades;
6. Laat je ego los

Bovenstaande 6 lessen lijken open deuren en voor de hand liggend maar ook in de praktijk blijkt het lastiger waar te maken dan je denkt. En juist door het verhaal van Mark, zorgt de auteur er voor dat het praktisch en tastbaar wordt voor de lezer.

Wat mij betreft is De Bijenherder een ‘must read’ voor elke leidinggevende die te maken heeft met zelfsturende teams. Het leest heerlijk makkelijk weg en brengt je de benodigde handvatten bij waar je als leidinggevende zelf vorm en richting aan kan geven. Wat mij betreft 5 van de 5 sterren!


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden