Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
22 juni 2012 | Iris van Maurik

Voordat ik bij Adviestalent aan de slag ging als junior adviseur, was ik student. En als student kwam ik relatief weinig in aanraking met mensen van andere generaties. Want laten we eerlijk zijn; als student omring je je vooral met andere studenten en sporten en bijbaantjes vinden vrijwel altijd plaats in de aanwezigheid van leeftijdsgenoten. Maar nu, in het werkende leven, kom ik veel in contact met andere generaties. Die opdrachtgever, programmamanager of senior beleidsmedewerker is toch een aantal jaren ouder. Behalve dat zij meer ervaren zijn, is ook te merken dat ze bepaalde issues anders bekijken of aanpakken. Zo werd ik nieuwsgierig naar verschillende generaties en wat hen onderscheidt van elkaar. Ik besloot daarom het boek van Aart Bontekoning te lezen: 'Generaties! Werk in uitvoering'.

Het eerste hoofdstuk van 'Generaties! Werk in uitvoering' is een theoretische uiteenzetting over concepten als generaties, cultuur en leiderschap. Een niet heel aantrekkelijk begin van het boek, maar in de daarop volgende hoofdstukken gaat Aart Bontekoning over tot een toegankelijke beschrijving van de verschillende generaties. Iedere generatie komt in een afzonderlijk hoofdstuk aan bod, waarbij behalve een beschrijving ook wordt gekeken naar de gebeurtenissen in hun jeugdjaren en de mening van andere generaties. Dit alles wordt geïllustreerd door levendige voorbeelden, wat het boek leuk maakt om te lezen.

Zo begint Bontekoning bijvoorbeeld met de nieuwe generatie leiders: generatie X (1955-1970). Hij geeft aan dat dit nuchtere verbinders zijn die diversiteit constructief weten te benutten. Iets waar de generatie voor hen nog niet op gericht was. Generatie X probeert verscheidenheid te benutten terwijl de protestgeneratie bezig was met het creëren van eenheid. De pragmatische generatie (1970-1985) zijn de huidige generatie medioren op de arbeidsmarkt. Zij blijken volgens Bontekoning pragmatische versnellers en bouwers van kennisnetwerken. En dan 'mijn' generatie: generatie Y (1985-2000). 'Wij' zijn authentieke multitaskers die zich vrij (blijven) voelen binnen organisaties. In de samenwerking met andere generaties blijft generatie Y zich vrijer en authentieker gedragen dan voorgaande generaties.

Hoewel de hoofdstukken over de generaties leuk en herkenbaar zijn om te lezen, zorgden ze bij mij toch ook voor enige verwarring. Ik kon mezelf ook wel vinden in de beschrijving van generatie X! En de pragmatische generatie stond me ook wel aan! En na wat denkwerk vond ik dat eigenlijk niet zo vreemd. Ik ben gevormd door generatie X: mijn ouders, leraren, trainers en docenten zijn allemaal mensen uit generatie X. En die pragmatische generatie is me ook niet vreemd, aangezien ik me precies op de grens tussen deze generatie en mijn Generatie Y bevindt.

Pas in de laatste hoofdstukken gaat Bontekoning verder op wat uiteindelijk de kernboodschap van zijn boek is. Hij laat zien dat een generatiewisseling een evolutionair proces is dat spontaan ontstaat. Doel is om de organisaties, instituties en verbanden waar we deel van uitmaken vitaal te houden. Dat laat maar weer zien dat generaties geen 'harde' grenzen kennen. Het is dus toch niet zo verwonderlijk dat ik mij herken in beschrijvingen van meerdere generaties.

Dit boek geeft een junior adviseur enig inzicht in waarom mensen van andere generaties anders tegen zaken aan kijken. Ik begrijp nu dat de directeur die blijft roepen 'Ik ben niet zo voor gebruik van en social media' een X-er is die graag een eigen punt wil maken. En de programmamanager die tot de pragmatische generatie behoort en de ene na de andere inspirerende bijeenkomst organiseert, eigenlijk bezig is een kennisnetwerk op te zetten. Toch zijn generaties naar mijn idee niet alles bepalend, maar spelen bijvoorbeeld ook persoonlijke kenmerken mee in hoe iemand zich opstelt in een werkende context. Met dat idee in het achterhoofd moet je dit boek naar mijn idee dan ook lezen, omdat het anders een te beperkt beeld van de werkelijkheid geeft.


16 april 2012 | Richard van der Lee

Nuttig! Dat is het eerste wat bij mij opkwam na het lezen van het boek 'Generaties! Werk in uitvoering' van Aart C. Bontekoning. Generatiemanagement is een factor om rekening mee te houden, in het bijzonder waar het gaat over de denkbeelden van generaties. Organisaties kunnen hier duidelijk hun voordeel mee doen en hiermee inspelen op dilemma's die continue naar voren komen in deze dynamische wereld. Het boek is lezenswaardig voor mensen die diversiteit in generaties willen benutten voor het teweegbrengen van cultuurverandering.

'Generaties! Werk in uitvoering' is goed leesbaar. Het komt professioneel over en bevat duidelijke illustraties en bronvermeldingen. Naast de generaties worden ook de bijbehorende tijdsbeelden geschetst. Dat geeft een goed beeld van de invloed van de buitenwereld op de denkwijze en het ontwikkelpad van de betreffende generatie. Tevens beschrijft Bontekoning hoe werknemers uit andere generaties denken over de beschreven generatie. Het mooie is dat diverse beelden best herkenbaar zijn.

De omschrijving van de protestgeneratie die, in tegenstelling tot hun idealen, feitelijk te weinig open heeft gestaan voor de feedback en vernieuwingsimpulsen van de jongere generaties, was verhelderend voor mij. 'Babyboomers te lang aan de macht!' en 'Zij hebben afgebroken wat zij zelf hebben opgebouwd' schrijft Bontekoning. Ik wil niet generaliseren maar in mijn beleving zit hier zeker een kern van waarheid in, zeker wanneer je kijkt naar de top van het bedrijfsleven.

Wat opvalt is dat cultuurverandering binnen organisaties feitelijk langzamer verloopt dan gewenst door de generaties die deze veranderingen willen inzetten. Neem command & control. Dit is feitelijk een cultuurpatroon dat hardnekkig terugkomt wanneer er in de buitenwereld sprake is van enige druk en feitelijk teruggaat tot de stille generatie en de generaties daarvoor. Voor mij is het duidelijk dat command & control-denken losstaat van de denkbeelden van generaties. Ook een besluitvormer van generatie X of Y past command en control naar hartelust toe, wanneer dit nodig wordt geacht. Dit ondanks de opvoeding die zij hebben genoten en leerweg die is gevolgd. De context en de ingeslepen collectieve gedragspatronen zijn en blijven dus van groot belang voor het handelen van leiders, uit welke generatie dan ook. Spijtig maar waar!

De auteur sluit af met trends en daarna de zes werkprincipes in het multigenerationele verkeer. De trends zijn het lezen meer dan waard en schudden belanghebbenden wakker. Het genoemde feit dat de afstand tussen leidinggevenden en medewerkers iedere generatie verder verkleint, is niet nieuw maar wel iets om nog eens goed na te denken. Daarnaast komt de auteur terug op het belang van het benutten van diversiteit tussen generaties. Hierbij komt bijvoorbeeld een afgeleide van HNW naar voren, maar dan met de benaming 'Het Nieuwe SamenWerken'. Kortom, we doen het niet naast elkaar maar met elkaar. Helemaal mee eens, weg met het eilandjesdenken tussen afdelingen, hiërarchische niveaus en zeker tussen generaties.

Aart C. Bontekoning heeft een interessant boek geschreven over het belang van generatiemanagement, in relatie tot cultuurverandering en leiderschap binnen organisaties. Verhelderend is wat mij betreft het bijpassende woord. Ik kan als recensent niets negatiefs aanmerken op dit boek. Leesadvies: Dit boek is een aanrader voor managers en een must HR-professionals en zal zeker in mijn boekkast blijven staan.


Generationele multiculti
27 maart 2012 | Pierre de Winter

In zijn nieuwste boek Generaties! Werk in uitvoering laat Aart Bontekoning ons op aangename wijze kennismaken met alle momenteel in Nederland levende generaties. Zijn boodschap is daarbij dezelfde als in zijn eerdere werk: organisaties die een positieve dialoog tussen generaties weten te genereren, plukken daar altijd de vruchten van.

Organisatiepsycholoog Aart Bontekoning kijkt al jaren door een generatiebril naar organisaties. In 2007 promoveerde hij op het onderwerp en zijn proefschrift mondde uit in het boek Het generatieraadsel, dat in 2010 verscheen. Daarin onderzocht hij een verschijnsel dat hij in de jaren negentig waarnam toen hij zelf nog bij de Politie werkte: het feit dat de toenmalige jongeren van de zogenaamde pragmatische generatie (geboren in de periode 1970-1985) bij hun entree op de arbeidsmarkt tegen een stevige muur opliepen, opgetrokken door de generaties voor hen en die hen veel werkenergie kostte. Vaardig ontrafelde Bontekoning de dynamiek van dit generatieconflict en liet zijn betoog vergezeld gaan van een set ‘soft rules’ die organisaties zouden moeten hanteren om niet gebukt te hoeven te gaan onder dit soort clashes tussen generaties. Sterker, aldus Bontekoning: het genereren van een positieve dialoog tussen generaties kan de doodgeslagen werkenergie weer tot leven brengen en het generatieconflict transformeren tot een ware katalysator voor positieve vernieuwing.

Nu is er een nieuw boek: Generaties! Werk in uitvoering. En dat gaat eigenlijk over precies hetzelfde. Alleen brengt Bontekoning – die we wel een van de grootste generatiespecialisten van Nederland mogen noemen – in dit boek alle generaties in kaart die op dit moment in ons land in leven zijn. Van ‘de stille generatie’ (1925-1940) tot aan de kinderen die sinds het jaar 2000 geboren zijn en van Bontekoning vooralsnog (ze zijn per slot van rekening maximaal nog maar twaalf jaar oud en dus lastig te duiden) drie namen krijgen opgeplakt: digi-generatie, Y2-generatie of heldere generatie. Elke generatie beslaat in Bontekonings werk vijftien jaar, wat betekent dat hij tussen de twee voorgaande nog vier generaties signaleert: de babyboomers (1940-1955), de ooit door de Canadese schrijver Douglas Coupland benoemde X-generatie (1955-1970), de pragmatische generatie (1970-1985) en de Y-generatie (1985-2000).

In aantrekkelijk geschreven hoofdstukken typeert hij deze generaties en komen wij al lezend een heleboel te weten. Wist u bijvoorbeeld dat de pragmatische generatie ons straks – als ze de hoogste posities gaat bekleden, waarschijnlijk miljoenen zal besparen aan vergadertijd en –kosten? Gewoon omdat ze een gruwelijke hekel hebben aan vergaderen? Wist u dat de X-generatie veel meer openstaat voor diversiteit dan haar voorgangers, die oh zo bevrijde babyboomers? Wist u dat de veelbesproken Y-generatie – de eerste digital natives – het juist weer heel aardig met die babyboomers lijkt te kunnen vinden? Zodanig zelfs dat Bontekoning een onderzoek oppert naar wat de creatieve clash tussen die twee zoal aan innovatie teweeg heeft gebracht? Wist u dat de kinderen van de heldere generatie zo genoemd worden, omdat ze zichzelf steeds weer in staat stellen om in razend snel tempo informatie te verwerken, zodanig dat het hoofd in no time weer helder kan worden?

Afijn, zo kunnen we nog wel even doorgaan. Bontekoning doet er nog een leerzaam hoofdstuk over de interactie tussen generaties bij. En hij doceert hoe dat dan werkt (islamitische revolutie, studentenrevoltes in de jaren zestig) als oudere generaties de aankomende garde niet helpen hun eigen rol in de maatschappelijke ontwikkeling te vinden, maar hun vernieuwende impulsen onderdrukken.

De eindboodschap, inclusief soft rules, is precies dezelfde als in zijn vorige boek: een positieve dialoog tussen generaties, vergezeld van wederzijds begrip en de bereidheid elkaars levenshouding te respecteren, kan wonderen doen voor het energiegehalte in een organisatie. Die boodschap is niet nieuw, maar wel waardevol. En mag daarom in dit aangename boek heus nog eens herhaald worden.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden