Dit is een van de weinige Schaduw-verhalen die in Nederland spelen. Havank schreef het na een langdurig en innig contact met het bekende Circus Mikkenie, dat er dan ook uitvoerig in ter sprake komt.  Meer

‘Doe de ramen dicht,’ zuchtte zij, bijna onhoorbaar. ‘De ramen dicht? Het is hier om te stikken,’ had Armand verwonderd geantwoord, terwijl hij Marguerite voorzichtig weer te bed legde.  Meer

In De Schaduw grijpt in ontdekt Monsieur Charles C.M. Carlier allerlei zonderlingen zaken, zoals lijken die niet dood en doden die geen lijken zijn, weshalve hij vrienden en magen van het hoofdbureau bijeen roept en telefonisch een arrestatie verricht.  Meer

Maar de Schaduw hoorde hem niet. Hij luisterde naar iets anders; naar gedempt luidruchtig lawaai in de tuin van Hendrick de Buyt, naar stemmengeroes dat vandaar tot hem doordrong, naar het gedruis van rennende schreden op het grindpad tussen de beide huizen, en dan, met eensklaps verstijven van alle spieren en zenuwen, naar een snerpende gil: ‘Moord…!  Meer

Dit is het verhaal van de Laatste Abdis van de Zwarte Wilgen, een merkwaardig verhaal en een bijzonder boeiend verhaal, spelend in het romantische decor van de Westelijke Pyreneeën.  Meer

Later, - toen hij de Cocaïne zowel als de Caviaar had overleefd, - beweerde de Schaduw dat die Russische machine, waarmee hij van Moskou-Vnukovo naar Parijs-Le Bourget terug was gevlogen, hem niet slechts had doen landen in laatstgenoemde luchthaven, maar tevens… in het Avontuur!  Meer

Verscheidene oude getrouwen treden er in dit Schaduw-verhaal op, maar tevens tal van ongure gasten. Bijvoorbeeld Petronella en Basilius, die elke zondag – weer of geen weer – uit rijden gaan, in een rijtuig als een volgkoets in een begrafenis.  Meer

Het werk van wijlen Havank wordt met de regelmaat van een klok herdrukt en geen lezer zal dan ook hiaten in zijn Schaduw-verzameling hoeven aan te wijzen In zijn eerste boeken sloot Havank zich nog angstvallig aan bij de toen heersende ‘orthodoxe’ traditie, gevestigd door Edgar Wallace en door een pionier als Ivans, maar in zijn latere romans kreeg de humor van zijn persoonlijke taalgebruik hoe langer hoe meer de overhand.  Meer

Even lijkt het of de Schaduw van een welverdiende vakantie aan de Middellandse Zee kan gaan genieten, maar de vreemde bijeenkomst op een volkomen verlaten strand prikkelt de speurzin van de Schaduw en doet hem het verlangen naar rust vergeten.  Meer

In dit verhaal uit de tijd dat de Schaduw, alias Charles C.M. Carlier, nog de ondergeschikte van Hoofdinspecteur Silvère was, is onder meer sprake van een geheimzinnig drietal, dat zwart op wit waagt neer te schrijven dat het over meer hersenen beschikt dan Silvère en zijn collega’s.  Meer

Havank schreef deze roman in het Noorden, in het volgens Schaduwiaanse begrippen rustige Leeuwarden. Maar hij schreef hem tevens in de herinnering aan verre streken, aan het regenachtige Cornwall en aan het Londen van Scotland Yard, aan de zonnige Franse Provence en aan de stranden van de Côte d’Azur.  Meer

Een oude burcht in Noord-Frankrijk en zijn bewoners, een ruïne waaraan een dramatische geschiedenis verbonden is en waar zich een spook schijnt op te houden vormen de achtergrond van dit verhaal.  Meer

Het avontuur van de versierde bedstee begint op een lenteachtige zaterdagmorgen in Amsterdam, wanneer op het podium van het Concertgebouw hoofdcommissaris Silvère bezig is met het Internationale Politiecongres te notuleren.  Meer

Misschien was het slechts een toevalligheid, dat nu juist die morgen toen de Schaduw via Hoek van Holland naar Harwich overstak en op weg was naar Londen, ook Lucky Dip aanwezig bleek te zijn.  Meer

Het werk van wijlen Havank wordt met de regelmaat van een klok herdrukt en geen lezer zal dan ook hiaten in zijn Schaduw-verzameling hoeven aan te wijzen In zijn eerste boeken sloot Havank zich nog angstvallig aan bij de toen heersende ‘orthodoxe’ traditie, gevestigd door Edgar Wallace en door een pionier als Ivans, maar in zijn latere romans kreeg de humor van zijn persoonlijke taalgebruik hoe langer hoe meer de overhand.  Meer

Mary Christmas bevat drie bijna in de vergetelheid geraakte, oorspronkelijke en rasechte Schaduwverhalen, door de meester zelf gesigneerd. Geen vervalsingen dus zoals de schilderijen in het verhaal De antiquair van Montparnasse, waar de Schaduw op zijn eigen wijze een einde maakt aan een omvangrijke kunstzwendel.  Meer

In de epiloog van dit Schaduw-verhaal werd, heel terloops, een feit vastgelegd, op grond waarvan dit deel in de serie wellicht het meest merkwaardig genoemd mag worden.  Meer

Kent u het jachtverhaal van hoofdinspecteur Francis Pyla, dat bijna klassiek geworden voorbeeld van surrealistische nonsens en Havankiaanse humor? Het zijn die humor zowel als het feit dat in deze Havank nu eens niet Silvère en de Schaduw op het tapijt verschijnen waardoor dit boek een eenling vormt tussen de ‘traditionele’ Havanks.  Meer

Van het nogal duistere begin tot het verrassende einde speelt deze geschiedenis rondom te Schaduw zich af op het warme, zuidelijke eiland Majorca. De Schaduw logeert er met zijn lieftallige vriendin Aranea Forster bij een oude kennis, bij wie ook commissaris Silvère en diens vrouw hun intrek hebben genomen om wat bij te komen van de afgelopen, onrustige maanden.  Meer

22 juni 1964 overleed Havank (pseudoniem van Hans van der Kallen), de thans al legendarische schepper van de Schaduw. Meer dan een decennium later is de belangstelling voor diens avonturen groter dan ooit, waartoe niet in de laatste plaats heeft bijgedragen de inzet van Pieter Terpstra, door wiens onverflauwde ijver de Schaduw zich intensief met het wereldgebeuren van vandaag kan bezighouden.  Meer