‘Hoe betoverend te kunnen spreken met alle dingen.' In haar tweede dichtbundel Anker Kruis Hart belicht Sofie Verdoodt de voortdurende metamorfose van mens, dier en ding.  Meer

De lyrische stemmen in ‘Onwelvaart’ hebben een moeilijke relatie met geld: ze stuiten op de mythes van herverdeling en verzwelgen in de valse beloftes van marketing- en bankcultuur.  Meer

In Een engel van glas vertaalt het nabije, het intieme, het kwetsbare zich in gedichten die het particuliere en kleine proberen te overstijgen. Evenals de titel wijzen twee motto’s voor in de bundel op een verschuiving van de thematiek ten opzichte van voorgaande bundels: ‘Nergens vind ik een goed heenkomen / dat al niet vervuld is en doortrokken / van vluchtigheid’ (Hans Faverey) laat zien dat het accent nog meer ligt op het kwetsbare, de sterfelijkheid.  Meer

De dichter brengt de gebreken van het individu in beeld met veel mededogen; die van de buitenwereld benadert hij met strenge wapens. Waar het individu soms faalt, is er toch altijd een meer van mogelijkheden.  Meer

Devon is de laatste bundel die Nils Chr. Moe-Repstad kort voor zijn dood in 2022 publiceerde, waarin hij in een korte reeks gedichten langs uiteenlopende onderwerpen raast.  Meer

GUIDO GEZELLE schreef enkele van de mooiste natuurgedichten uit de Nederlandse literatuur. De taal in zijn gedichten is meesterlijk, de vorm afwisselend en virtuoos.  Meer

Schilder Raoul De Keyser (1930-2012) was ‘de sfinx uit Deinze’. Tussen het begin van het nieuwe millennium en 2005 ontmoette Paul Demets zijn streekgenoot regelmatig.  Meer

H.C. ten Berge (1938) is de schrijver van een even veelzijdig als samenhangend oeuvre, waarvan poëzie de wezenskern vormt. In het jaar waarin hij zijn vijfentachtigste verjaardag viert, betreedt zijn schrijverschap het zevende decennium: van zijn debuutbundel Poolsneeuw (1964) tot en met Een kinderoog (2022).  Meer

Poëzie die leeft voorbij het papier. Tot nu toe bundelt voor het eerst het veelzijdige dichterschap van Alex Deforce. Zijn poëzie vond de afgelopen jaren een groeiende schare luisteraars op vinyl en via streamingdiensten, en verschijnt nu voor het eerst in bundelvorm voor de lezer.  Meer

Gedichten zijn wondewoorden. Ze worden geboren uit een wonde, niet noodzakelijk een bijzonder letsel of een specifiek trauma, maar de wonde van de menselijke conditie zelf, de niet ongedaan te maken kwetsbaarheid die met het menszijn samengaat.  Meer

Er gebeurt veel in Hoe doorwaadbaar dagen zijn. Een ik, een jij worstelen met verlies, verlies van zichzelf, verlies van een ander. Ze houden zich staande in een stroom van emoties en vertakkende gedachten.  Meer

De vlijmscherpe, ontregelende kracht van het latere werk van Henri Michaux. De geschriften van Henri Michaux (1899) getuigen van een gedisciplineerde zoektocht naar de vloeibare identiteiten van het schrijvende ik.  Meer

Opgejaagd door iets monsterlijks vlucht de mens het landschap in. Maar net als hij wordt dat landschap bedreigd. Of is hij zelf het monster? Annemarie Estor tekende en schreef een protestlied, een aanklacht, in de vorm van 21 gedichten en 22 kleurenillustraties.  Meer

Sinds 2016 zijn Poëziecentrum en deAuteurs tijdens Theater aan Zee te gast in Kaap met het wervelende poëzieprogramma Apéro Poëzie. Daarin vertelt een bekende poëzieliefhebber over zijn favoriete gedichten en mag die een lievelingsdichter uitnodigen.  Meer

Wie maakt de zee tot wat ze is? Het water, de vissen, of de mensen die ernaar kijken? Op hoeveel manieren kun je naar de zee kijken? En kun je daar ooit van herstellen, van wat je gezien hebt?  Meer