Er was een tijd dat organisaties geen cultuur kenden. Ze hadden wel een manier van doen, gewoontes en een traditie. 'Zo gaat dat nu eenmaal hier.' Dat was een gegeven, daar tornde je niet aan. Rond 1980 veranderde dat. Academici muntten de term organisatiecultuur en wezen erop dat het daarbij niet alleen gaat over 'wat mensen doen' maar ook over 'hoe zij denken'. Managers begonnen zich af te vragen of ze daar iets aan konden bijsturen en zo ja, op welke wijze.
Inmiddels zijn we zo'n dertig jaar en een kleine tachtig Nederlandstalige boeken over dit onderwerp verder. En ook honderden praktische verandertrajecten. Die trajecten worden in evaluaties uiteenlopend getypeerd: van 'zeer geslaagd' tot 'volledig mislukt'. Sommigen zijn daarom fanatiek cultuurveranderaar geworden; anderen ervaren grote moeheid om weer met cultuurverandering aan de slag te gaan. De vraag die we in dit boek aan de orde stellen is: Hoe zit het nu met cultuurveranderingen, wat is mythe en wat is realiteit?
De 22 bijdragen aan dit boek bieden een rijke waaier aan organisaties, verandermethoden, tegenslagen en successen. Dat geeft Rob van Es in zijn inleiding en Léon de Caluwé in zijn conclusies gelegenheid om treffende typeringen te geven van de wijze waarop we in het Nederlands taalgebied bezig zijn met organisatiecultuurveranderingen. En dat brengt ons weer verder met het antwoord op de vraag wat daarbij mythe en wat realiteit is.
