Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Ritme is het geheim van de smid column
10 februari 2021 | Bertrand Weegenaar

Mijn vrouw: ‘Schat, je praat terwijl je leest!’ Ik: ‘Dat is ook de bedoeling, zo krijg ik gevoel voor het ritme van de zin.’

Als je piano leert spelen, oefen je eerst heel lang. Meestal door werk van grote pianisten na te spelen. Bach heeft voor zijn leerlingen dan ook maar een stuk gecomponeerd, om te oefenen; Das wolhtemperierte Klavier (1722)  Schilders bekwamen zich door het kleurgebruik en lijnenspel van hun voorbeelden te bestuderen. Maar schrijvers, tsja die beginnen vaak gewoon. Een optie is je te verdiepen in het werk van de beste en dan overschrijven of hardop lezen.

Tim Ferriss onthult in zijn The 4 hour chef zijn aanpak. Wil je een topresultaat halen, kijk dan wie dit al gedaan heeft. Onderzoek zijn/haar methode. Dat is de kortste route tot een succesvol resultaat. Bij het ontwikkelen van mijn stijl voor een managementboek, heb ik de afgelopen weken gekeken naar het werk van Malcolm Gladwell. Gladwell is één van de bestverkopende non-fictie schrijvers op het grensgebied van management, psychologie en sociologie.

In de reeks Masterclass.com zit een 24 aflevering durende serie (10-15 minuten per aflevering) van hem. Gladwell legt rustig hoe zijn stijl zich ontwikkeld heeft. Ik heb bijna al het werk van hem gelezen, in het Engels. Startend met The Tipping Point (2000, vertaald als Het beslissende moment) vervolgde Gladwell zijn schrijverscarrière met Blink (2005, vertaald als Intuïtie). Afgelopen jaar verscheen zijn tot nu toe laatste werk: Talking to strangers (2019, vertaald als Praten met vreemden).

In de Masterclass.com reeks refereert Gladwell voornamelijk naar zijn stukken uit The New Yorker waar hij sinds 1996 aan verbonden is. Een reeks van deze artikelen zijn gebundeld in What the Dog Saw (uit 2009, Wat de hond zag ). Met deze artikelen, 3 tot 5000 woorden lang, heeft hij zijn schrijfstijl en structuur gevonden. De stukken bevatten korte zinnen. Karakters worden kort, maar kenmerkend neergezet. Lange zinnen worden pas gebruikt om iets op te laten vallen. Hij leest, samen met zijn redacteur, de stukken hardop voor om het ritme van het stuk juist te krijgen. Alle boeken vanaf The Tipping Point zijn een reeks gethematiseerde reeks artikelen.

Interessant is ook te horen hoeveel tijd (veel) Gladwell besteed aan onderzoek. Aan elk boek gaat veel research vooraf. Veel lezen, interviews en het raadplegen van deskundigen. Of ervaring opdoen. Zo stapte hij in een vliegtuig om te begrijpen hoe John F. Kennedy jr in 1999 kon verongelukken. Hij leest verder heel veel omdat in elk onderzoek of artikel een verhaal kan zitten. En zo komen onder andere de stukken over waarom er geen innovatie is in de wereld van ketchup? Gladwell is verder geen snelle schrijver. Delen moeten sudderen, na een paar maanden nog een keer bekeken worden om uiteindelijk het goede timbre te krijgen. Niet onlogisch als je ziet hoeveel verschillende gebieden en achtergronden Gladwell doorgaans in zijn boeken ‘raakt’.

Praten met vreemden nieuws
30 september 2019 | Bertrand Weegenaar

Sandra Bland, een jonge Afro-Amerikaanse vrouw, en Brian Encinia, een blanke agent, hadden elkaar nog nooit gesproken toen Elcinia Bland met haar auto staande hield in Houston in 2015. Er ontspon zich een gesprek, Bland werd zich hevig verzettend gearresteerd en drie dagen later pleegde ze zelfmoord in haar cel. Wat kon er zo verkeerd gaan in een gesprek tussen twee mensen?

Hierover gaat het nieuwste boeiende boek van Malcolm Gladwell Talking to Strangers. In zijn bekende stijl, van korte en krachtige verhalen laat Gladwell zien dat wij een aantal voordelen hebben die onze beoordeling van de ander sterk beïnvloed.

Zowel ‘amateurs’ maar dus ook professionals zoals agenten en rechters wiens dagelijkse beroep er uit bestaat mensen voor de eerste keer te zien en daar, snel, een inschatting bij te maken. Wat ons bijvoorbeeld dwars zit, een eerste bias, is dat we geloven dat mensen goed zijn. Zo dacht de Engelse premier Chamberlain in 1938 nadat hij de Duitse kanselier Hitler in de ogen had gekeken en de hand had geschud, dat hij de man op zijn woord kon vertrouwen. Hij stond niet alleen in die mening. Het bleek niet het geval. Honderden mensen hebben Bernie Madoff gesproken en hem hun miljoenen dollars toevertrouwd. Er waren genoeg signalen, meldingen en bewijslast dat het niet goed zat. Maar iedereen geloofde Madoff. Gladwell komt met schrijnender verhalen. Zaken waar het laatste woord nog niet over gesproken is, ondanks dat de bewijslast waterdicht lijkt.

In onze communicatie gebruiken we woord, mimiek en gebaar. Gladwell steunt sterk op de onderzoeken en theorieën van Tim Levine over de geloofwaardigheid van mensen. Als de combinatie transparant is, geloven we vaak het verhaal ondanks dat de waarheid ons in het gezicht staart. Dit kan leiden tot verschillende verkeerde aannames in onze communicatie. Als de mimiek bijvoorbeeld niet klopt bij de situatie, geloven we mensen juist niet. In 2015 betrapte een wandelaar Brock Turner, student, die in het park boven op een meisje lag en haar leek aan te randen. Brock stond op en vluchtte. Hij werd gepakt. Het meisje, Emily Doe (omdat ze tot zeer kort geleden haar naam niet bekend heeft gemaakt), werd meegenomen naar het politiebureau waar ze een dag later bijkwam. Ze kon zich niets meer van het gebeuren herinneren. Brock misschien meer. Beiden hadden te veel gedronken. (Hier geeft Gladwell een interessant stuk theorie over de effecten van alcohol bij mannen en vrouwen.) De signalen die Brock van Emily heeft opgevangen, gaven hem aanleiding om te denken dat ze seks wilde hebben. Dat bleek niet het geval en Brock werd veroordeeld voor aanranding. Emily is voor een belangrijk deel van haar leven getekend door deze verkrachting. Het voorval, en de uitspraak, leidde tot een verwoede discussie over duidelijkheid van beide partijen over het willen hebben van seks. Alleen hoe duidelijk was dat in een drukke studentenruimte waar veel alcohol in het spel was?

Ontluisterende verhalen, mooi verteld. Gladwell is daar wel een meester in. Bizarre verhalen soms. Zo komen we er stapsgewijs achter wat er in 2015 precies voorviel tussen Bland en Encinia, en dat ze beiden handelden vanuit hun kaders, gevoelens en training. Zo simpel als het leek, een stop met een auto met die over een doorgetrokken streep reed, zo complex was de situatie eigenlijk. En een geruststelling: we kunnen het allemaal leren, dat goede eerste gesprek met een vreemde. Je moet wel wat dingen in de gaten houden. En veel oefenen. En dit boek lezen natuurlijk.

Talking to Strangers verschijnt medio oktober in vertaling als Praten met vreemden. Uitgegeven door Business Contact.

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden