Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20

Column

Jaap Peters | 15 september 2009 | 2-3 minuten leestijd

Loon naar werken? Loon naar domheid!

Michel Albert had het in 1991 over twee soorten van verzekeringsbedrijven in deze wereld: de premie wordt omgeslagen over alle deelnemers aan de verzekering op basis van solidariteit (wij kennen dat als 'De Onderlinge'), of de premie wordt vastgesteld op basis van een risicoanalyse (zoals bijvoorbeeld bij Lloyd's). Uit die gedachte ontstond het idee wat later bekend werd als het Rijnland en het Angelsaksische Model. De twee oervormen van het kapitalisme…

Het Rijnland Model wordt ook wel eens als de grondslag voor de verzorgingsstaat genoemd en dan begrijp je gelijk waarom het niet bij iedereen even populair is. In film SiCKO van Michael Moore (2007) komt het thema ook aan de orde. Conclusie van Moore: zolang Amerika in de ik-wereld zit, zullen er altijd 50 miljoen (één op de zes) onverzekerden in Amerika blijven rondlopen. Obama is dus gewaarschuwd! Met de Health Care Reform raakt hij een open zenuw in de Amerikaanse samenleving en dat hebben we van de week op de televisie gezien. Geert W. weet daar natuurlijk wel raad mee: je maakt van iedereen een kosten/baten-analyse en je weet wat je moet doen.

 

Laatst liep ik, onderweg naar IJsland, via de business class richting conomy class en hoorde twee beschaafd uitziende heren, duidelijk advocaten, tegen elkaar zeggen: ‘Het schijnt dat achter het gordijntje ook mensen zitten.’ Dat we samen in hetzelfde 'schuitje' zitten als het er echt op aankomt, leken ze even niet te beseffen. Eenmaal terug in Nederland is het eerste wat ze doen hobbelen naar de afdeling Financien. Declareren die tickets en al die bonnen! En zo schuiven ze weer een extra stukje ‘van wij naar ik’. Ze weten natuurlijk dondersgoed wat WIJ precies betekent: bij dat WIJ-loket kun je bonnetjes declareren.

En dan nu, deze week, is er een nieuw boek van Willem Vermeend: De WIJ Economie. Nog niet gelezen, maar het interview in De Volkskrant van afgelopen vrijdag is veelbelovend. ‘De ik-cultuur is totaal ontspoord.’ Maar eigenlijk weten we dat allemaal al lang: je moet eerst wat brengen, anders kan niemand wat halen. Inhaligheid is hier het passende woord. Als je meer wilt dan er in werkelijkheid is, creëer je een probleem. Niet alleen voor jezelf (IK) maar ook voor de maatschappij als geheel (WIJ).

Leerzaam toch die kredietcrisis zou je denken. Laten we eens een kosten/baten-analyse maken van al die kortademige politici en bankiers die ons bijvoorbeeld de marktwerking met een bijbehorende bonuscultuur door de strot hebben gedrukt. Maar ja, dat mag je natuurlijk niet zeggen als slow-politicus.

Weet je wat het probleem is? Op domheid staat geen gevangenisstraf, op een brood stelen wel!

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden