Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
11 september 2018 | Peter de Roode

In het vervolg op haar boek ‘Mentaal Kaptitaal’ gaat Elke Geraerts verder waar zij gebleven is. Doemdenken is groot, zowel binnen als buiten organisaties. Willen we als individu geluk en als organisatie succes nastreven dan zullen we ons mentaal kapitaal moeten inzetten. In dit boek worden veel praktische adviezen gegeven hoe dat te realiseren.

In de inleiding komt Geraerts met een term die ik niet kende, te weten presenteïsme, dat staat voor wel aanwezig zijn op het werk maar onderpresteren. Een term die goed weergeeft wat er misschien mis is in organisaties. Terwijl het gros van de organisaties stuurt op ziekteverzuim, dus absenteïsme, zijn er andere zaken die belangrijker zijn maar aan onze aandacht ontsnappen. De auteur maakt de lezer duidelijk dat niet ‘tijd is geld’ het juiste motto is, maar ‘aandacht is geld’. We zijn in de illusie van time management getrapt, zonder aandacht is tijd waardeloos, aldus Geraerts. We vinden dat elke minuut van de dag efficiënt besteed moet worden. We spannen ons in, maar we ontspannen niet. We denken nog steeds dat we acht uur per dag productief kunnen zijn, maar Geraerts stelt dat dat een illusie is. Dat we nog steeds te veel achter ons scherm zitten is inmiddels geen geheim meer, maar wat we er aan kunnen doen om het tegen te gaan, is een ander verhaal. Geraerts merkt op dat we af en toe de apparaten uit moeten zetten. Niet een advies dat organisaties graag zullen omarmen. Maar ze zullen moeten nadenken hoe ze hun medewerkers tegen zichzelf moeten beschermen en wat ze kunnen doen om hun motivatie en hun productiviteit te kunnen verhogen. Dat lijkt nu te weinig gebeuren en vooral te veel vanuit hetzelfde maakbare perspectief.

De oplossingen die in ‘Het nieuwe mentaal’ gesuggereerd worden, vragen om een andere kijk, een nieuw paradigma, van organisaties. Geraerts stelt dat we op een andere manier moeten gaan nadenken over werk en privé. We zijn te krampachtig bezig om balans te zoeken tussen die twee, maar we moeten de vraag stellen hoe werk en privé met elkaar kunnen integreren. Op dit vlak snijdt ze een ander -bijna onbespreekbaar onderwerp- aan, namelijk het niet overwerken in de avonduren. In landen als Frankrijk en Duitsland zijn daar nu wettelijke regelingen voor, maar daar is de auteur geen voorstander van.

Ik herinner me dat ruim vijftien jaar geleden de Duitse communicatiedeskundige Judith Mair volle zalen trok met haar boodschap dat het kantoor geen pretpark is en dat de organisatie dicht gaat om 17.30 en de lichten uit. Mair stelde: willen we frisse en productieve mensen dan moeten die op thuis naar huis. Haar boek ‘Het is mooi geweest’ sloeg even aan, maar de boodschap ebde langzaam weg. Maar daar waar Mair alleen de boodschap predikte, laat Geraerts zien van welke mechanismen een organisatie afscheid dient te nemen en waar zij op dient te focussen. Om naar een goede integratie te komen van werk en privé worden drie stappen voorgesteld.

Stap 1: De waarom-vraag stellen. Laat medewerkers nadenken over de vraag, waarom ze hier werken. Een bedrijf zonder missie heeft impact in negatieve zin op de bevlogenheid van medewerkers. Medewerkers kennen vaak de missie niet van het bedrijf. Stap 2: Positief problemen zoeken. Hoe medewerkers te leren dat ze niet alleen maar ‘slachtoffer’ zijn van alle ellende die hen overkomt? Ze zijn ook een actor die -zoals Sartre het verwoordde- ‘zelf verantwoordelijk’ zijn. Stap 3: Een groeimindset aankweken. Het is de bekende psychologe Dweck die aantoonde dat je zelfbeeld een fundamenteel verschil kan maken in je leven. Daarnaast kan de groeimindset een belangrijke rol spelen bij het terugdringen van het fatalisme op de werkvloer.

Dit boek is niet alleen bedoeld om aan te zetten tot denken maar vooral om te handelen. Dat is de paradox want daar is doorgaans weinig tijd voor in organisaties. Daarom is naast inzicht van deze materie ook veel lef vereist om erin te geloven, ernaar te handelen en het vol te houden.


Het nieuwe mentaal
11 september 2018 | Peter de Roode

strong>In het vervolg op haar boek ‘Mentaal Kaptitaal’ gaat Elke Geraerts verder waar zij gebleven is. Doemdenken is groot, zowel binnen als buiten organisaties. Willen we als individu geluk en als organisatie succes nastreven dan zullen we ons mentaal kapitaal moeten inzetten. In dit boek worden veel praktische adviezen gegeven hoe dat te realiseren.

In de inleiding komt Geraerts met een term die ik niet kende, te weten presenteïsme, dat staat voor wel aanwezig zijn op het werk maar onderpresteren. Een term die goed weergeeft wat er misschien mis is in organisaties. Terwijl het gros van de organisaties stuurt op ziekteverzuim, dus absenteïsme, zijn er andere zaken die belangrijker zijn maar aan onze aandacht ontsnappen. De auteur maakt de lezer duidelijk dat niet ‘tijd is geld’ het juiste motto is, maar ‘aandacht is geld’. We zijn in de illusie van time management getrapt, zonder aandacht is tijd waardeloos, aldus Geraerts. We vinden dat elke minuut van de dag efficiënt besteed moet worden. We spannen ons in, maar we ontspannen niet. We denken nog steeds dat we acht uur per dag productief kunnen zijn, maar Geraerts stelt dat dat een illusie is. Dat we nog steeds te veel achter ons scherm zitten is inmiddels geen geheim meer, maar wat we er aan kunnen doen om het tegen te gaan, is een ander verhaal. Geraerts merkt op dat we af en toe de apparaten uit moeten zetten. Niet een advies dat organisaties graag zullen omarmen. Maar ze zullen moeten nadenken hoe ze hun medewerkers tegen zichzelf moeten beschermen en wat ze kunnen doen om hun motivatie en hun productiviteit te kunnen verhogen. Dat lijkt nu te weinig gebeuren en vooral te veel vanuit hetzelfde maakbare perspectief.

De oplossingen die in ‘Het nieuwe mentaal’ gesuggereerd worden, vragen om een andere kijk, een nieuw paradigma, van organisaties. Geraerts stelt dat we op een andere manier moeten gaan nadenken over werk en privé. We zijn te krampachtig bezig om balans te zoeken tussen die twee, maar we moeten de vraag stellen hoe werk en privé met elkaar kunnen integreren. Op dit vlak snijdt ze een ander -bijna onbespreekbaar onderwerp- aan, namelijk het niet overwerken in de avonduren. In landen als Frankrijk en Duitsland zijn daar nu wettelijke regelingen voor, maar daar is de auteur geen voorstander van.

Ik herinner me dat ruim vijftien jaar geleden de Duitse communicatiedeskundige Judith Mair volle zalen trok met haar boodschap dat het kantoor geen pretpark is en dat de organisatie dicht gaat om 17.30 en de lichten uit. Mair stelde: willen we frisse en productieve mensen dan moeten die op thuis naar huis. Haar boek ‘Het is mooi geweest’ sloeg even aan, maar de boodschap ebde langzaam weg. Maar daar waar Mair alleen de boodschap predikte, laat Geraerts zien van welke mechanismen een organisatie afscheid dient te nemen en waar zij op dient te focussen. Om naar een goede integratie te komen van werk en privé worden drie stappen voorgesteld.

Stap 1: De waarom-vraag stellen. Laat medewerkers nadenken over de vraag, waarom ze hier werken. Een bedrijf zonder missie heeft impact in negatieve zin op de bevlogenheid van medewerkers. Medewerkers kennen vaak de missie niet van het bedrijf. Stap 2: Positief problemen zoeken. Hoe medewerkers te leren dat ze niet alleen maar ‘slachtoffer’ zijn van alle ellende die hen overkomt? Ze zijn ook een actor die -zoals Sartre het verwoordde- ‘zelf verantwoordelijk’ zijn. Stap 3: Een groeimindset aankweken. Het is de bekende psychologe Dweck die aantoonde dat je zelfbeeld een fundamenteel verschil kan maken in je leven. Daarnaast kan de groeimindset een belangrijke rol spelen bij het terugdringen van het fatalisme op de werkvloer.

Dit boek is niet alleen bedoeld om aan te zetten tot denken maar vooral om te handelen. Dat is de paradox want daar is doorgaans weinig tijd voor in organisaties. Daarom is naast inzicht van deze materie ook veel lef vereist om erin te geloven, ernaar te handelen en het vol te houden.


Het nieuwe mentaal
4 maart 2017 | Corien Plaisier

Het nieuwe mentaal is het tweede boek van Elke Geraerts. Ze neemt ons in dit boek mee op een nieuwe weg, waarbij zij bedacht heeft dat we de wereld om ons heen gaan aanpassen aan het brein.

Zoals we dat wel proberen met bijvoorbeeld Time Management. Zij legt uit dat tijd niet te managen is, maar aandacht wel. Zo schrijft Elke Geraerts in haar eerste boek al dat multitasken niet werkt, in dit boek gaat ze nog een stap verder. In dit boek zet zij vraagtekens bij het principe van acht uur werken, acht uur eten en acht uur slapen.

Deze traditionele dagindeling is bedacht in een ander tijdperk, waarbij werknemers veelal fysiek aan het werk waren. Geraerts stelt dat voor een kenniswerker effectief met aandacht werken acht uur te lang is. Een uur of vier met aandacht werken is maximaal haalbaar voor de meeste mensen, mits je pauzes inlast. Daar omheen bouw je dan de rest van je agenda op met vergaderingen, doe werk. Zij haalt een onderzoek aan waarin is aangetoond dat creatief brainstormwerk gek genoeg heel goed gaat na een lunchpauze of op het einde van een werkdag.

In het tweede hoofdstuk van het boek schrijft deze neuropsychologe over balans en vooral over hoe wij krampachtig op zoek zijn naar evenwicht op onze geluksweegschaal. Elke Geraerts legt uit hoe we onze positieve emoties dempen, als we onze negatieve emoties verdringen, omdat die ons niet gelukkig maken. En ze reikt een stappenplan aan om hier wat aan te doen.

Ook als het gaat om hoe je met mensen omgaat is aandacht belangrijk. In hoofdstuk drie is onder andere te lezen dat je van contacten met vreemden gelukkiger wordt. Mensen doen zich namelijk vrolijker voor dan ze zijn als ze een vreemde ontmoeten en dat heeft weer een goed effect op hun humeur. Contact met vreemden is essentieel om je goed te voelen. Een goede balans tussen werk en privé helpt daar ook bij. Alleen wat is dat balans, misschien is het loslaten van de traditionele scheiding werk en privé wel de oplossing om je vrijer te voelen.

Tot slot vind je in het laatste hoofdstuk van dit boek drie stappen die van een baas een leider maken. Een leuk en interessant hoofdstuk, maar wat het met de andere onderwerpen te maken heeft ontgaat mij. De beschrijving van de eigenschappen van een goede baas en een verschrikkelijke baas zijn heel herkenbaar.

Het tweede boek van Elke Geraerts is net als haar eerste, een boek geworden waarin de schrijfster ons trakteert op inzichten, veel voorbeelden en bewijsvoering met onderzoeken. Alles bij elkaar is dit opnieuw een fijn toegankelijk geschreven boek geworden. Voor iedereen die op zoek is naar meer kennis over hoe ons brein werkt in deze snelle vluchtige wereld.

Corien Plaisier is eigenaar van Stippels & Co en werkt als een organisatieadviseur en coach om teams beter met elkaar te laten samenwerken. Verder werkt ze als coach voor haar bedrijf Doorleven na kanker.


Het Nieuwe Mentaal
19 oktober 2016 | Pierre Pieterse

In haar vorige boek Mentaal Kapitaal beschreef psycholoog Elke Geraerts, die academische posities bekleedde bij Harvard, Maastricht en Rotterdam, hoe het succes van een organisatie afhankelijk is van het mentale vermogen van haar medewerkers, ‘zoals het succes van een sportteam wordt bepaald door het fysieke vermogen van de atleten’. In het boek onderscheidt ze vier interventies die een hefboomeffect hebben op veerkracht: zelfcontrole, optimisme, aandacht en bewustzijn. Alle vier deze ‘hefbomen’ zijn te trainen.

De grootte van ‘de breincrisis’ wordt meteen duidelijk op de eerste pagina’s van Geraerts’ nieuwe boek, Het Nieuwe Mentaal. Het vermogen tot aandacht is sinds de invoering van de smartphone dramatisch afgenomen. Een onderzoek suggereert dat de aandachtspanne in tien jaar zelfs is afgenomen van 12 naar 8 seconden – een seconde minder dan een goudvis.

Bewustwording is misschien een eerste stap, maar de breincrisis wordt daarmee niet overwonnen. Daarvoor is een realistische aanpak vereist. Vandaar dat in Het Nieuwe Mentaal veel praktische tips staan om de crisis aan te pakken. Deze adviezen staan verspreid over vijf hoofdstukken over aandacht managen, de balansideologie, verbondenheid, werk versus privé en een leider worden die een rol speelt in de omwenteling van Het Nieuwe Mentaal.

(De gehele samenvatting van dit boek en van drie andere kunt u lezen in de december editie van Management Summaries. De gehele summary bibliotheek beslaat inmiddels ruim 350 boeken, van Clay Shirky’s Slimmer uit 2011 tot en met Pre-suasion van Robert Cialdini uit 2016. De november editie bevat de volgende vier boeken: Werken met Leren Veranderen van Hanna Boersema-Vermeer en Gertjan de Groot, Kiezen voor winst van Stefan Stremersch, Waarderend veranderen van het auteurstrio Saskia Tjepkema, Luc Verheijen, en Joeri Kabalt, en tot slot Superbosses van Sydney Finkelstein.


Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden