Al geruime tijd wordt gesteld dat marketing als vak in een enorme dip zit. Marketeers doen er binnen hun organisaties te weinig toe, zijn niet vertegenwoordigd in de ‘board room’, en de waarde van hun prestaties wordt miskend. Het verbaast me allemaal weinig. Marketeers geven zich vaak te weinig rekenschap van de echte uitdagingen van hun organisatie. We zitten te graag op ons eiland na te denken over mooie positioneringvraagstukken, merkenbeleid, of de volgende briljante campagne.

De marketing van leningen moet aan banden worden gelegd en het aantal koopzondagen moet ingeperkt worden. Het anders toch zo spaarzame Nederlandse volk moet beschermd worden tegen een al te grote consumptiedrift, zo vindt de politiek. Terwijl de ons omringende landen van gekkigheid niet weten hoe ze de consumptie moeten aanwakkeren, moeten u en ik even lekker op onze centjes blijven zitten. Daarbij mogen we niet worden verleid door de aanblik van een nieuwe keuken of auto, die mede dankzij de kredietverstrekkers binnen handbereik zouden liggen.

We zijn ons er zelden van bewust dat iedere dag die voorbij is, weer een stukje geschiedenis is geschreven. De meeste dagen kabbelen voort en we zijn eigenlijk te vaak met dezelfde dingen bezig die ons gisteren bezig hielden, in de verwachting dat ze ons morgen ook nog wel bezig zullen houden. Behalve op een paar bijzondere momenten in ons leven. Het zijn momenten waaraan de kersverse president van de VS zo mooi refereert als 'the defining moments of our time'. Ze zijn geen voetnoot in een veel te lang hoofdstuk, maar een vette kop boven een maagdelijk witte bladzijde in het geschiedenisboek. Wachtend om geschreven te worden.

Ooit heeft een goede vriend me eens aan de hand gedaan hoe je om kunt gaan met de situatie waarin iemand jou overduidelijk wel kent maar op wiens naam jij even niet kunt komen. Simpelweg door te vragen naar zijn rugklachten. Eén op de drie Nederlanders schijnt daar wel eens last van te hebben gehad, dus het is redelijk vaak prijs. En zo niet, dan kun je gemakkelijk aangeven dat je de persoon in kwestie hebt verward met Pieter die je al een tijdje niet meer had gesproken. Tegenwoordig is er een veel makkelijker openingzin voor uw volgende netwerkbijeenkomst: ‘Zo…valt jouw tent al om?’

Vorig jaar rond deze tijd vlogen de berichten dat marketing in crisis was ons behoorlijk om de oren. De discipline die traditioneel de brugfunctie tussen klant en organisatie vervulde, was overbodig geworden doordat steeds meer bedrijven in de breedte marktgericht zijn geworden. De boardroom had de marketeer niet meer nodig om de stem van de klant naar binnen te brengen of voelde in ieder geval het gemis niet. De marketeer dreigde dus op het reservebankje te belanden en dat in een tijd waarin het marketingvak hype na hype kende. Met name rondom web 2.0 hebben marketeers heel wat warmgelopen, maar weinig echte actie in het veld laten zien. Crisistijd in marketing dus.

Iedere dag kan ik me wel een keer verbazen over de kwaliteit van onderzoeken die de vaderlandse pers klakkeloos de wereld inslingert. Nu is de zomertijd meestal komkommertijd en is het dan altijd wat erger, maar je moet er toch niet aan denken dat wat u en ik horen en zien slechts het topje van de ijsberg is en dat er dus nog veel meer onzinnig onderzoek in directiekamers en op bureaus rondzwerft.

Marketeers hebben nog steeds een behoorlijk slechte naam onder het grote publiek. Het zijn gladde jongens en meisjes die proberen je geld afhandig te maken in ruil voor een product of dienst waar je geenszins behoefte aan hebt. De marketeer beduvelt, bedondert en bedriegt. Hij maakt beloften die niet waargemaakt worden en heeft maar een doel voor ogen: commercieel gewin. Je hoort dan ook vaak als reactie op een iets te enthousiaste reclame-actie of ongelukkige prijsstrategie: dat is pure marketing! Met natuurlijk als ondertoon dat de klant genept wordt waar hij bijstaat.

Hoe vaak belt u niet een bedrijf op om uw beklag te doen over de onjuiste factuur, de onterechte betalingsherinnering of de niet nagekomen afspraak. Steevast mag u na het doorworstelen van het obligate voice respons menu en het intoetsen van uw zevencijferige klantnummer uw verhaal doen bij een medewerker om vervolgens toch weer doorgeschakeld te worden naar een ander. Uw verhaal is echter niet mee doorgeschakeld en u begint vol goede moed opnieuw.