Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
Trends 2014 nieuws
27 december 2013 | Pierre Pieterse

Gepatenteerde blijvertjes onder de noemer ‘trends’ zijn ‘retro & authentiek’, vandaar dat we voor onze inventarisatie een authentieke klassieke glazen sneeuwbol (Franse vinding, circa 1800) een paar keer op zijn kop hebben gehouden waarna een hele sneeuwbui aan onmiskenbare trends naar beneden dwarrelde. We hebben de belangrijkste (management)ontwikkelingen er heel selectief dus arbitrair uitgepikt, te weten: mobiel, big data, Aandacht, balanseconomie en anders organiseren.

Mobiel
Dé trend voor 2014 is ongetwijfeld mobiel. Sommige kenners spreken zelfs van ‘hypermobiel’. Dat is wellicht wat zwaar aangezet, maar mobiel is onmiskenbaar een tijdje geleden ingezette ontwikkeling die inmiddels is uitgegroeid tot een krachtige trend. Wie mobiel niet zichtbaar is, bestaat eigenlijk niet. En paradoxaal genoeg, ondanks het scala aan mogelijkheden en de ervaring met ‘internet’, is het makkelijker om onzichtbaar te blijven dan zichtbaar. Denk maar even aan de enorme implicaties op de bedrijfsvoering. Voor het betere hands-on marketingwerk is er het Handboek Mobile Marketing van Patrick Petersen. Wie meer strategisch aan de slag wil, moet nog even wachten, pas half maart verschijnt het Handboek mobiele strategie van Bert van Asten. Wie echter niet kan of wil wachten, heeft met de Lanting Trilogie (Connect!, Iedereen CEO en De slimme organisatie) een puik ‘overzichtshandboek’ in handen.

Big data

Sinds de datamedaille is gekanteld en de Januskop ‘privacy’ zichtbaar is, staat het ongebreideld verzamelen van gegevens in een kwade reuk. De doorwrochte typoscripten over de duistere praktijken van de NSA of het terechte martelaarschap van iemand als Edward Snowden liggen al op de redactieburelen van grote uitgevers. Dark Market van Misha Glenny zou er weleens bij kunnen verbleken. Maar uiteindelijk zal dat slechts een rimpel in de vijver blijken, ‘data is here to stay’. Om de doodeenvoudige reden dat de voordelen groter zijn dan de nadelen. Een fraaie en ook bekroonde analyse is De big datarevolutie van Viktor Mayer-Schönberger en Kenneth Cukier. Volgens het vakblad Strategy + Business het beste boek uit 2013 in de categorie ‘digitizing’ en volgens internet scepticus Evgeny Morozev (The Net Delusion: The Dark Side of Internet Freedom, en recent To Save Everything, Click Here: The Folly of Technological Solutionism) ‘een toegankelijke tour langs de voordelen en valkuilen van big data-analyse’. Overigens kent deze ‘databeweging’ een gerenommeerd criticus in de persoon van Nassim Nicholas Taleb (The Black Swan): data-analyses resulteren in gemiddelden, leuk in Mediocristan, maar nutteloos in Extremistan, de wereld waarin wij leven. U bent dus minimaal gewaarschuwd.

Aandacht
Uit de beroemde Hawthorne experimenten distilleerde Elton Mayo dat aandacht werknemers doet floreren. En al lijkt het erop dat Mayo met de cijfers heeft geknoeid (lees vooral De managementmythe waarin Matthew Stewart deze en andere mythes doorprikt) en al lijkt nieuw onderzoek er op te wijzen dat huidige werknemers juist opbloeien als managers hen met rust laten, niemand lijkt ooit te zijn bezweken onder de juiste dosering aandacht. In organisaties kan gebrek aan aandacht leiden tot een managementstijl die wordt bestempeld als ‘op hol geslagen leiderschap’. Volgens Daniel Goleman (Emotionele intelligentie) een vorm van leiderschap waarbij de menselijke kosten ondergeschikt maakt aan de resultaten. In een interview naar aanleiding van zijn boek met de alleszeggende titel Aandacht zegt hij verder: ‘Een vorm van management waarbij leiders enkel het tempo bepalen of hun ondergeschikten opdragen net zo te zijn als zichzelf en mensen die daaraan niet kunnen voldoen passeren of bedelven onder negatieve feedback. Zo'n commanderende stijl heeft een verwoestende uitwerking op het emotionele klimaat van de organisatie.’

Balanseconomie
Balanseconomie, ofwel circulaire economie als tegenvoeter van de lineaire economie. Niet gebruiken maar hergebruiken. Maar dat kan alleen als we ‘ophouden met het maken van minder slechte producten en uitsluitend nog intelligente producten ontwerpen, gemaakt van materialen die we steeds weer kunnen teruggeven aan technische of biologische kringlopen.’ Aldus William McDonough en Michael Braungart, de aartsvaders van het concept (en gelijknamige boek) Cradle to cradle. Duurzaam ondernemen is hiervan een directe afgeleide die zich praktisch laat vertalen in ‘kleinschaligheid’, ‘coöperatief organiseren’ en ‘de opkomst van de circulaire economie’. Boeken te over voor de liefhebbers, van diepgravende organisatorische analyses (Werken aan de Weconomy onder redactie van Jan Jonker) tot praktisch hands-on werk (In vijf stappen CO2-neutraal ondernemen van Rob van der Rijt), de meest actuele stand van zaken hebben wij voor u gebundeld in een achtergrondartikel onder de titel ‘Duurzaam zakendoen: Het is rond en het komt eraan’.

Anders organiseren
Anders organiseren kent heeft zijn wortels in zelforganisatie en zelfsturing (trends die inmiddels zijn volgroeid facts of life) maar is zoals het zelf ook aangeeft ‘anders’. Aanhakend op externe ontwikkelingen ontstaan netwerken die inhaken op de nieuwe economische, maatschappelijke en technologische realiteit. Technologie dwingt andere organisatievormen af door ze te faciliteren, internet creëert nieuwe markten door oude af te breken, net zoals juist een crisis de broodnodige creativiteit aanwakkert door vastgeroeste bakens weg te gummen. Het icoon en tegelijk ook trendwatcher van deze laatste ‘creatieve beweging’ is Martijn Aslander. Niet bij de pakken neerzitten maar kansen pakken. ‘We zitten in een nieuwe renaissance’, zegt hij in een interview. Noem het ‘life-hacking’ (slim organiseren), label het als ‘small is the new big’, duidt het als ‘permanent beta’ (nooit af), in essentie is het allemaal de resultante van ‘anders organiseren. Vooral dat laatste, ‘permanent beta’, is cruciaal, omdat het de kritieke succesfactoren van morgen - geven en delen van kennis en middelen – in het productieproces incorporeert en dat realtime. In de woorden van Aslander: ‘Bridging brains, tech & culture. Ergens in dat domein liggen de oplossingen voor de vraagstukken waar we nu last van hebben.’ Een domein waar een grote organisatie of dure kantoren slechts belemmeren, een domein waar je netwerk, je contacten, je expertise en kennis en bovenal je attitude het verschil tussen falen en succes bepalen.

Neuromarketing

Strikt genomen geen managementtrend, maar toch wel even aardig om in dit verband te vermelden: de doorbraak van neuromarketing. Jaren geleden verscheen Het breinboek voor managers van Paul Postma maar met de kennis van nu was dat net iets te vroeg. Nu is dat duidelijk anders, getuige niet alleen een heuse polemiek in De Groene (Paul Postma repliceerde in Managementboek Magazine per column) maar ook de populariteit van titels als Brainbound Marketing (Paul Hassels Monning), De koopknop (Marcel de Munnik) en het tamelijk basale Neuromarketing (Eric van Arendonk). Maar Paul Postma blijft toch de onbetwiste Hollandse Meester op dit vakgebied en bewijst dat eens te meer met het prachtige handboek Anatomie van de verleiding (in het vakartikel met dezelfde titel kunt u een kort réposé tot u nemen).

Overigens is het vakgebied marketing ook in beroering. Volgens Frank Wouters moet marketing weer terug naar zichzelf. In Honshitsu – De essentie van marketing, de marketing van de essentie dat elke propositie moet uitgaan van een streng bewaakt totaalconcept. Dus weg van de waan van de dag. En dat concept moet zijn gebaseerd op een waarde die de aanbieder uitdraagt. Een vorm dus van conceptuele marketing. Klinkt misschien wat vaag of zelfs moeilijk, maar in het boek legt Wouters het zeer consciëntieus uit. En Wouters schuwt de provocatie niet om zijn boodschap kracht bij te zetten. In een interview zegt hij: ‘De algemene consensus die er heerst, is dat het werk van Kotler maatgevend is. Bij gebrek aan goede theorievorming zijn we alles maar als bruikbare theorie gaan beschouwen. Kotler heeft feitelijk geen theorie, maar geeft een inventaris van alle beschikbare marketinginstrumenten waarvan de meeste marketeers bovendien moeten toegeven dat ze ze niet beheersen. Ik durf te beweren dat zijn werk berust op een vergissing.’ Voor volk en vaderland Een terugkerende trend is (naast de Trendrede) het jaarlijkse trendoverzicht van de ‘trendwatcher des vaderlands’. Onder de niet mis te verstane titel Trends 2014 schetst Adjiedj Bakas het aankomende jaar in drie pakkende lemma’s: De Nieuwe Soberheid, Marx voor de Middenklasse en de Economie van het Geluk. En bij die laatste constatering sluiten wij ons graag aan: een gelukkig en voorspoedig 2014!

Dan Goleman: ‘Aandacht werkt als een spier’ interview
11 december 2013 | Jeroen Ansink

Gebrek aan focus leidt tot slecht leiderschap, zegt de Amerikaanse denker Dan Goleman in Aandacht. Managers die resultaten willen behalen, moeten tegelijkertijd beschikken over zelfkennis, mensenkennis en systeemkennis. ‘We hebben moeite met iets dat ons in het verleden natuurlijk afging.’

U bent bekend geworden met emotionele intelligentie. Wat is het verband met aandacht?
Aandacht is het fundament van emotionele intelligentie. Ironisch genoeg was het mezelf nooit opgevallen, maar uit onderzoek blijkt dat het vermogen om te focussen gebruik maakt van dezelfde circuits in het brein die ook verantwoordelijk zijn voor emotie en empathie. Dat heeft enorme implicaties voor management en met name leiderschap. Bijvoorbeeld als het gaat om het uitstippelen van strategie: het is de taak van de leider om de aandacht en energie van andere mensen te kanaliseren.

Houden leiders er hun aandacht voldoende bij?
Nou, nee. We gebruiken technologie die ontworpen is om ons af te leiden van de dingen waar we ons eigenlijk op zouden moeten richten. Daarnaast zijn leiders drukker bezet dan ooit, zodat ze zich wel met verschillende dingen moeten bezighouden. Dat alles heeft er toe geleid dat we momenteel moeite moeten doen voor iets dat ons in het verleden min of meer natuurlijk afging. Persoonlijke en fysieke connecties zijn ontzettend belangrijk in leiderschap en het is aan de manager om de voorwaarden voor dat soort momenten te scheppen. Bijvoorbeeld door een beschermende cocon te creëren waarin ondergeschikten zonder interrupties kunnen werken.

Mensen die continu op hun smartphone turen zijn toch ook geconcentreerd?
Klopt, maar op een verkeerde manier. Aandacht bestaat uit drie categorieën: focus naar binnen, focus naar buiten en focus op het overige. Innerlijke focus richt zich op intuïtie en het vermogen om onze gevoelens en gedachtes af te stemmen op onze besluitvorming. Hetgene dat we het cognitieve onderbewustzijn noemen blijkt deel uit te maken van een plek in het brein die ook onze levenservaring opslaat. Die vertelt ons welke leidende waarden relevant zijn in bepaalde beslissingen die we moeten nemen, niet zozeer in woorden, maar in gevoelens. Dit is niet alleen belangrijk voor ethische beslissingen, maar ook voor ons zelfbewustzijn en het vermogen om kalm te blijven in tijden van crisis. Focus naar buiten richt zich op empathie en vereenvoudigt onze contacten met de mensen om ons heen. Focus op het overige stelt ons tenslotte in staat om zicht te krijgen op de grotere krachten die invloed hebben op een organisatie, zoals de concurrentie, de impact van technologie op de bedrijfsvoering, of zelfs klimaatverandering. Dit vereist een vermogen om in systemen te denken, een bewustzijn dat mensen- en zelfkennis overstijgt. Leiders die resultaten willen behalen moeten over alle drie de soorten beschikken.

Waar hebben leiders de meeste problemen mee?
Persoonlijk denk ik dat we allemaal beter kunnen worden in focus op het overige, maar ik hoor de meeste klachten over leiders die een gebrek aan empathie hebben. Dit leidt vaak tot een managementstijl die Harvard Business Review omschrijft als 'op hol geslagen leiderschap', die de menselijke kosten ondergeschikt maakt aan de resultaten. Een vorm van management waarbij leiders enkel het tempo bepalen of hun ondergeschikten opdragen net zo te zijn als zichzelf, en mensen die daaraan niet kunnen voldoen passeren of bedelven onder negatieve feedback. Zo'n commanderende stijl heeft een verwoestende uitwerking op het emotionele klimaat van de organisatie.

Kennelijk is het mogelijk om carrière te maken zonder te beschikken over de juiste balans van aandacht.
Dit soort onevenwichtigheden kan inderdaad lang verborgen blijven. Mensen worden om allerlei redenen gepromoveerd, bijvoorbeeld omdat ze een goede staat van dienst hebben. Dat kan op individueel niveau jarenlang goed gaan, maar ineens omslaan als zo'n persoon in teamverband moet gaan werken of in een leiderschapsfunctie wordt gemanoeuvreerd. Een goed voorbeeld is de Amerikaanse econoom Larry Summers. Die kreeg als een van de jongste hoogleraren een vaste aanstelling aan Harvard University, maar moest als decaan van de Business School het veld ruimen vanwege zijn botte opmerkingen. Hij twijfelde bijvoorbeeld aan de geschiktheid van vrouwen in de wetenschap. Hij beschikt waarschijnlijk over wat ook wel een extreme hersenstijl wordt genoemd: hij is aan de ene kant een van de beste systeemdenkers die er zijn, maar heeft tegelijkertijd een blinde vlek voor de sociale context die daarmee gepaard gaat.

Hoe moet zo iemand in een organisatie worden ingepast?
Eén manier is om dit soort persoonlijkheden te positioneren op plekken waar empathie minder belangrijk is. Leiders die over een hoog zelfbewustzijn beschikken weten vaak wat hun zwaktes zijn en nemen mensen aan met kwaliteiten om die tekortkomingen te compenseren. Zo werkt het ook in groepen: leden van hoogpresterende teams weten wat ze elkaar hebben en passen de taakverdeling daarop aan. Een meer structurele oplossing is om zo iemand op cursus te sturen. Alle drie de vormen van aandacht kunnen worden aangeleerd. Focus is als een spier: als je haar traint wordt ze sterker, maar als je haar verwaarloost verliest ze aan kracht. Als je zo hoog in hiërarchie bent aangeland, wordt het misschien tijd voor een coach die gericht aan je zwakke punten werkt. Dat is uiteindelijk wat de amateur van de professional onderscheidt: het oog van een expert die constructieve feedback geeft.

En als er geen tijd of geld is voor een coach?
Er zijn ook oefeningen die je zelf kunt doen. Een populaire methode is het werken aan mindfulness. Ik geef in het boek een voorbeeld van een basisschool in New York die het trainen van aandacht standaardonderdeel heeft gemaakt van het curriculum. Elke ochtend begint met een sessie waarbij de kinderen tien tot vijftien minuten alleen maar focussen op hun ademhaling. Zodra ze merken dat hun gedachten afdwalen, moeten ze zich weer op hun ademhaling concentreren. Dat heeft niet alleen een aantoonbaar gunstige invloed op het vasthouden van de aandacht, maar ook op de zenuwverbindingen waardoor we kalmeren. Deze combinatie van aandacht en rust zorgt voor de best denkbare omstandigheden om te leren en zich te concentreren. En wat effectief is voor schoolkinderen zou ook moeten werken voor managers.

Oprisping column
26 november 2013 | Rene ten Bos

Toen Klaas Knot, hoogleraar en baas bij De Nederlandsche Bank, niet lang geleden vertelde dat hij ‘het gevoel’ had dat Nederland wat betreft de recessie het ergste achter de rug had, viel heel Nederland over hem heen. Een hoogleraar, bovendien baas bij De Nederlandsche Bank, mag kennelijk niet op basis van ‘gevoel’ optimistische boodschappen over de economie verkondigen.

Hoewel ik Knot zelf niet het woord ‘buik’ of ‘onderbuik’ hoorde noemen, gebruikten veel van zijn critici het woord ‘onderbuikgevoel’ of ‘buikgevoel’ om hun kritiek kracht bij te zetten. Dit suggereert dat tal van mensen iets mis vinden met de buik of met de onderbuik, zeker als het gaat om het uitspreken van toekomstverwachtingen. Dat komt omdat we die zones van het menselijke lichaam weliswaar niet gevoelloos vinden, maar toch zeker hersenloos. In de buik, zo weten we, zit geen verstand. In de onderbuik al helemaal niet. Wat zit er wel? Geiligheid, spijsvertering en gerommel. Het gaat, laten we wel wezen, om erogene en metabolische zones en daar heeft een econoom als Knot, ook baas bij De Nederlandsche Bank, helemaal niets te zoeken.

Arme Knot. Bij mijn weten heeft hij nooit over zijn buik gesproken. Hij had het slechts over een ‘gevoel’. Mag zo iemand geen gevoel hebben?

Nee, werd er gezegd, een president van De Nederlandsche Bank, hoogleraar bovendien, moet alles wat hij zegt met feiten en cijfers onderbouwen. Sommige economen waren er dan ook als de kippen bij om met deze cijfers en feiten het optimistische gevoel van Knot in de kiem te smoren. Hebben die economen, zo vraag ik me af, dan zelf geen gevoel bij die feiten en cijfers? Natuurlijk niet, feiten en cijfers hebben geen gevoel en dus degenen die ze op tafel gooien ook niet.

Misschien zou je kunnen zeggen dat Knot met een soort leiderschapsexperiment bezig was. Ik zie het zo voor me. De avond voor de gewraakte uitspraken over het einde van de recessie leest Knot, na een dag hard werken een welverdiend glaasje wijn bij de hand, een goeroeboekje waarin staat dat leiders gevoelsmensen zijn. Verwoed lezend, trok Knot al snel de conclusie dat er in crisistijden behoefte is aan dit soort gevoelsmensen. De gewone man op de straat begrijpt de feiten en cijfers toch niet en heeft behoefte aan iemand van vlees en bloed, aan iemand die zijn buikgevoel niet wegstopt achter alle feiten en cijfers. De gewone man in de straat begrijpt buikgevoel wel en feiten en cijfers niet.

Knot ervoer een moment van epifanie. En concludeerde dat hij zijn gevoel moest laten spreken.

Onmiddellijk werd zijn oprisping afgestraft. De baas van De Nederlandsche Bank, hoogleraar bovendien, moet geen charismaticus zijn, maar gewoon een brave functionaris of feitenmalende en cijferkauwende hoogleraar. Dat lijkt een stuk gezonder voor een land dat in crisis steekt dan een onderbuik. Wat de mensen in zo’n land nodig hebben, is plat realisme. Een onderbuik wekt alleen maar ronde en bolvormige en dus verkeerde verwachtingen.

Knot lijkt de boodschap te hebben begrepen. Hij is nu bezig zijn gevoel, dat naar eigen zeggen helemaal geen onderbuikgevoel was, ‘beter’ te ‘onderbouwen’.

Wanneer en hoe ‘onderbouw’ je een gevoel? Stel dat iemand je vertelt dat hij verliefd is, zeg je hem dan dat hij dat beter moet onderbouwen? Stel dat iemand een bepaald kunstwerk mooi vindt, vraag je dan ook om een onderbouwing?

Ik geloof niet dat je gevoelens kunt of moet onderbouwen, maar we leven in een land waarin men dat van de baas van De Nederlandsche Bank, hoogleraar bovendien, wel verwacht. Zo’n baas moet kennelijk de architect van zijn gevoel zijn.¶

Het belang van focus nieuws
25 september 2013 | Jeroen Ansink

In een tijd waarin we altijd bereikbaar zijn en continu worden afgeleid is het een toenemend probleem: hoe houden we onze Aandacht erbij? In zijn zojuist verschenen Aandacht geeft de Amerikaanse psycholoog en wetenschapsjournalist Daniel Goleman een praktisch handvest om beter om te gaan met de overkill aan prikkels en informatie in onze omgeving.

Aandacht, zegt Goleman in zijn gelijknamige boek, bepaalt niet alleen de kwaliteit van ons leven maar maakt ook het verschil tussen middelmatigheid en excellentie. Dat geldt met name voor het bedrijfsleven. Bestuurders komen volgens Goleman tot de beste prestaties als ze tegelijkertijd op drie niveaus kunnen focussen: (1) op zichzelf, om te komen tot het zelfbewustzijn waarmee ze hun innerlijke wereld kunnen managen, (2) op anderen, om de empathie te bereiken die vereist is bij het vormen van effectieve relaties en interacties, en (3) op de omgeving waarin de organisatie opereert, om inzicht te krijgen in welke strategie voor hun bedrijf het best werkt.

Het vermogen om te focussen werkt daarmee als een spier, aldus Goleman: geef haar voldoende training en ze wordt sterker, maar verwaarloos haar en ze verdwijnt.

Opletten! Wees zuinig op je aandacht nieuws
15 maart 2013 | Ger Post

Net op het moment dat je in een moeilijke zin zit, komt er een email binnen. Meteen ben je afgeleid en is de zin uit je hoofd. Het zijn herkenbare ergernissen die ervoor zorgen dat je uiteindelijk vaak meer tijd kwijt bent aan het werk en, zoals uit recent onderzoek blijkt, ervoor zorgen dat je twee keer zoveel fouten maakt.

De Zwitserse filosoof en schrijver Rolf Dobelli (van het boek De Kunst van het heldere denken) brak al eens een lans om Aandacht serieuzer te nemen en afleidingen agressief tegen te gaan. ‘Informatie is niet langer schaars. Maar aandacht wel. Waarom geef je die zo makkelijk weg? Je bent niet onverantwoordelijk met je geld, je reputatie of je gezondheid. Waarom zou je je geest wel weggeven?’

De hedendaagse aandachtgoeroes bevinden zich over het algemeen in de zachtere hoek van de wetenschap. Ze schuwen bijvoorbeeld een meditatiesessie niet om hun concentratie te oefenen. Maar onderzoekers vinden steeds vaker bewijs in het brein voor de claim dat meditatie een goede concentratieoefening is.

Een beroemde meditatieaanhanger is Daniel Goleman, schrijver van de bestseller Emotionele intelligentie. Hij komt later dit jaar met het boek Aandacht, waarin hij de nieuwste inzichten op het gebied van mindfulness en meditatie koppelt aan aandacht, maar ook aan emotionele intelligentie en geluk.

Met dit werk borduurt Goleman deels voort op het werk van de psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi, die in zijn boek Flow beschrijft hoe optimale aandacht de hoofdweg is naar geluk. Mensen die zich goed kunnen concentreren en vol aandacht kunnen werken, hebben de grootste kans om in een flow te komen – en gelukkig te worden, betoogt Csikszentmihalyi.

Mensen bij wie hun aandacht niet wordt onderbroken maken ook minder fouten, blijkt uit een recent onderzoek in de Journal of Experimental Psychology General. Al bij een onderbreking van nog geen drie seconden nam het aantal fouten dat mensen maakten met 50 procent toe.

Nieuwe boeken (1): de breinmode duurt voort nieuws
1 maart 2013 | Hans van der Klis

Aangejaagd door het succes van Ons feilbare denken van Daniel Kahneman en Wij zijn ons brein van Dick Swaab verschijnt er dit voorjaar ook weer een stapel managementboeken die de werking van het brein en het onbewuste als onderwerp heeft. De kunst van het verleiden van klanten én medewerkers: de neurowetenschap is er nog lang niet klaar mee.

Een topman van een retailketen zei ooit tegen mij: er gebeurt pas iets in het zakenleven als er iets verkocht wordt. En hoe verkoop je iets? Door de koper te verleiden. De kennis over hoe je dat doet, neemt met sprongen tegelijk toe. Hoewel er inmiddels behoorlijk wat weerstand is ontstaan tegen de reductionistische visie van Dick Swaab, die ons in zijn boek Wij zijn ons brein neerzette als willoze slaven van uiteenlopende prikkels, is wel duidelijk dat er veel te winnen is als wij beter leren begrijpen hoe ons brein werkt.

Eén van de interessantste titels die dit voorjaar over dit onderwerp verschijnen, is Verkocht! van Daniel H. Pink, de vertaling van To Sell is Human (Business Contact, april). Pink, auteur van bekende boeken als Drive en De avonturen van Johnny Bunko, buigt zich in zijn nieuwe boek over de kunst van het verkopen. Verkopen is tegenwoordig een beetje een vies woord geworden, maar dat komt doordat het beeld dat wij erbij hebben achterhaald is, schrijft hij. Het gaat niet meer om de harde sales, maar om overtuigen, meekrijgen en enthousiasmeren. In Verkocht! beschrijft hij de drie belangrijkste vaardigheden die daarvoor nodig zijn: empathie, weerbaarheid en helderheid.

Maar ook binnen organisaties is de neuropsychologie van grote betekenis. Ria van Dinteren, met Brein@work eerder genomineerd voor Managementboek van het Jaar, heeft met Judith Droste een nieuw boek geschreven: Breinleiderschap (Boom Nelissen, april). Dit boek is een drieluik waarin zij beschrijven hoe leidinggevenden kennis van het brein kunnen toepassen op het leren van hun medewerkers.

In zijn boek Aandacht buigt Daniel Goleman (Business Contact, mei) zich over de vraag hoe mensen zelf hun aandacht kunnen trainen en versterken. Aandacht is een logisch vervolg op de bestseller Emotionele intelligentie, waarvan de inzichten vooral een goede toepassing vonden in werksituaties. Wie ‘zijn eigen brein kan managen’, zoals hij het noemt, wie kan schakelen en – waar nodig – afstand kan nemen van zijn gevoelens, is succesvoller in zijn communicatie en beslissingen.

Bij uitgeverij Mediawerf verschijnt in april een veelbelovend boek van de consultant Simon Sijbrands, The Trigger Zone, over het bewust en onbewust prikkelen van gedrag. Sijbrands stelt dat er binnen de veranderkunde nog veel te weinig gebruik wordt gemaakt van de aanwezige kennis over de werking van het brein. ‘Ik smelt de inzichten van de neurowetenschappen en psychologie samen in een nieuwe kijk op individuele en collectieve veranderingsprocessen – een neuropsychodynamisch perspectief op veranderkunde’, schrijft hij in zijn inleiding. Manfred Kets de Vries prijst het boek aan: ‘Het eerste boek dat ik ken waarin neurowetenschappen, psychoanalyse en managementwetenschappen op een uitstekende en toegankelijke manier wordt beschreven en geïntegreerd. Niet een goed, maar een erg goed boek voor bestuurders, managers, consultants, studenten en andere geïnteresseerden die meer willen weten van verandering als kernthema in hun leven.’

Een goed boek om de kennis over het brein te verdiepen is Stiekeme signalen van Leonard Mlodinow (Maven Publishing, mei). Deze natuurkundige doet in zijn boek verslag van de ‘verrassende en verbijsterende’ manieren waarop we onbewust beïnvloed worden, en wat we daarvan kunnen leren. In dit boek doet hij op aanstekelijke wijze verslag van het onderzoek dat de laatste twee decennia is gedaan en maakt hij duidelijk waarom je bijvoorbeeld het werk doet wat je doet.

Meer praktische boeken over dit onderwerp zijn Tien beïnvloedingsvaardigheden van Jan Bijker (Thema, maart) en Neuromarketing van Eric van Arendonk, Adriaan Polderman en Karel Smit (Academic Service, juni), die samen de Taskforce Neuromarketing van het NIMA vormen. Zij verwijzen traditioneel marktonderzoek naar de prullenbak en schrijven dat de marketeer met behulp van MRI-scanners rechtstreeks in het brein van zijn klant moet leren kijken. Geen nieuwe boodschap, Martin Lindström schreef er enkele jaren geleden ook al het boek Buyology over, maar daarom niet minder interessant.

En in oktober verschijnt het Handboek Neuromarketing – De Anatomie van de Verleiding, onder eindredactie van Paul Postma. Maar dan is het alweer najaar!

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden